Η Πόλυ και ο Αμίρ κοιτάζουν. Κοιτάζουν για πόρτα. Η άμμος κινείται πολύ. Ο Αμίρ είναι θυμωμένος. "Η άμμος μας κοροϊδεύει," λέει ο Αμίρ. Η Πόλυ πετάει στον Αμίρ. Η Πόλυ βοηθάει τον Αμίρ. "Η άμμος είναι καλή," λέει η Πόλυ. Ο Αμίρ σκέφτεται οικογένεια. Ο Αμίρ περπατάει ξανά. Ο Αμίρ νιώθει πέτρα. Η πέτρα είναι ιδιαίτερη. "Εδώ!" λέει δυνατά ο Αμίρ. Ο Αμίρ και η Πόλυ σπρώχνουν. Η πέτρα ανοίγει. Μια πόρτα είναι εκεί. Ένα σκοτεινό μονοπάτι φαίνεται. Η Πόλυ είναι χαρούμενη. Η Πόλυ είναι και φοβισμένη. Τι είναι μέσα; Είναι ασφαλές; Θέλουν να ξέρουν. Μπαίνουν μέσα. Η άμμος είναι ήσυχη. Η νύχτα είναι σκοτεινή. Η Πόλυ και ο Αμίρ είναι γενναίοι. Βρίσκουν ένα μυστικό. Βρίσκουν μια πόρτα. Βρίσκουν ένα μονοπάτι. Βρίσκουν ένα μυστήριο.
