Καθώς η Πόλυ και η Φατίμα συνέχιζαν τη βόλτα τους στους πολυσύχναστους δρόμους του Μαρακές, μια ενδιαφέρουσα πρόκληση εμφανίστηκε μπροστά τους. Η Φατίμα, κρατώντας ακόμα τον φαινομενικά αινιγματικό χάρτη της, παρατήρησε ένα παράξενο σύμβολο σχεδιασμένο δίπλα στους σκιαγραφημένους δρόμους — ένα μισοφέγγαρο μπλεγμένο με ένα κλαδί ελιάς. Αυτό το έμβλημα δεν αναφερόταν σε καμία γνωστή τοποθεσία, πυροδοτώντας την περιέργεια της Πόλυ. "Αυτό πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από έναν απλό χάρτη," σκέφτηκε η Πόλυ, με τα μάτια της να λάμπουν από ενδιαφέρον.
Η Φατίμα, εξίσου γοητευμένη, αναρωτήθηκε φωναχτά, "Θα μπορούσε αυτό να είναι ένα στοιχείο για κάτι κρυμμένο ή ξεχασμένο;" Η Πόλυ, πρόθυμη να λύσει το μυστήριο, πρότεινε, "Ας ακολουθήσουμε τον χάρτη και να δούμε πού μας οδηγεί. Ίσως είναι ένας χάρτης θησαυρού ή ένα μονοπάτι προς έναν μυστικό κήπο!"
Η πορεία τους τους οδήγησε βαθύτερα στη μεδίνα, όπου οι δρόμοι στένεψαν και οι ζωντανοί ήχοι μειώθηκαν σε ψίθυρο. Καθώς στρίψανε σε ένα απομονωμένο σοκάκι, το έμβλημα επανεμφανίστηκε, χαραγμένο σε μια παλιά ξύλινη πόρτα. Η πόρτα, ελαφρώς ανοιχτή, τους καλούσε με έναν αέρα μυστηρίου. Η Φατίμα δίστασε, με την καρδιά της να χτυπάει δυνατά από προσμονή και μια δόση ανησυχίας.
"Τι κι αν αυτό μας οδηγήσει σε μια περιπέτεια πέρα από κάθε φαντασία;" είπε η Πόλυ με ενθουσιασμό στη φωνή της. Ενθαρρυμένη από τον ενθουσιασμό της Πόλυ, η Φατίμα άνοιξε την πόρτα προσεκτικά. Πέρα από αυτήν απλωνόταν μια κρυφή αυλή, λουσμένη σε διάχυτο ηλιακό φως που φιλτραριζόταν μέσα από καταπράσινες κληματίδες. Στο κέντρο στεκόταν ένα μεγαλοπρεπές σιντριβάνι, με το νερό του να αστράφτει σαν χιλιάδες διαμάντια.
Η Πόλυ και η Φατίμα αντάλλαξαν μια ματιά γεμάτη θαυμασμό. "Αυτό το μέρος πρέπει να έχει ξεχαστεί από τον χρόνο," ψιθύρισε η Φατίμα, με φωνή γεμάτη σεβασμό. Η Πόλυ, πάντα με το ενδιαφέρον της για τις γλώσσες, πρότεινε να ψάξουν για επιγραφές ή στοιχεία που θα μπορούσαν να εξηγήσουν τη σημασία της αυλής.
Καθώς εξερευνούσαν, η Πόλυ εντόπισε μια ξεθωριασμένη επιγραφή στα αραβικά στη βάση του σιντριβανιού. "Ας την αποκρυπτογραφήσουμε," πρότεινε η Πόλυ, πρόθυμη να αποκαλύψει τα μυστικά της αυλής. Μαζί, συναρμολόγησαν την επιγραφή, η οποία μιλούσε για μια χαμένη όαση, ένα καταφύγιο για όσους αναζητούν έμπνευση και παρηγοριά.
Η ανακάλυψή τους όχι μόνο εμβάθυνε τη σύνδεσή τους με το Μαρακές αλλά και πυροδότησε μια αίσθηση περιπέτειας που θα τους καθοδηγούσε για το υπόλοιπο του ταξιδιού τους.
