Καθώς η Polly και η Fatima εισέρχονταν στην κρυφή αγορά, βρέθηκαν να περιβάλλονται από έναν ζωντανό κόσμο χρωμάτων και ήχων, σαν να έμπαιναν σε μια διάσταση ανέγγιχτη από το χρόνο. Οι τεχνίτες παρουσίαζαν με περηφάνια τα έργα τους: περίτεχνα υφαντά, ευαίσθητα ασημένια κοσμήματα και κεραμικά διακοσμημένα με παραδοσιακά μοτίβα των Βερβέρων. Ο αέρας ήταν ένα ευωδιαστό μείγμα μπαχαρικών, με το άρωμα του σαφράν, του κάρδαμου και του γλυκάνισου να συνδυάζονται για να δημιουργήσουν μια οσφρητική συμφωνία.
Η Fatima κοίταξε γύρω της με θαυμασμό, τα μάτια της διάπλατα από χαρά. "Είναι απίστευτο," ψιθύρισε, δυσκολευόμενη να πιστέψει τον κρυμμένο θησαυρό που είχαν ανακαλύψει. Η Polly, καθισμένη στον ώμο της, συμμερίστηκε το συναίσθημα της. "Πράγματι! Ένα τέτοιο μέρος είναι απόδειξη των κρυφών βάθων της πόλης," κελάηδησε, τα μάτια της να λάμπουν από ενθουσιασμό.
Ο οδηγός τους, το νεαρό αγόρι με το πονηρό χαμόγελο, τους έκανε νόημα να τον ακολουθήσουν μέσα από τους πολυσύχναστους πάγκους. "Υπάρχει κάτι που πρέπει να σας δείξω," είπε, η φωνή του να φέρει έναν αέρα μυστηρίου. Περνούσαν μέσα από την αγορά, αποφεύγοντας τους πρόθυμους αγοραστές και τους εμπόρους που ήθελαν να επιδείξουν τις τέχνες τους.
Έφτασαν σε μια σκηνή καλυμμένη με πλούσια, κεντημένα υφάσματα. Μέσα, μια ηλικιωμένη γυναίκα καθόταν πίσω από ένα χαμηλό τραπέζι, περιτριγυρισμένη από μια συλλογή αρχαίων κυλίνδρων και χειρογράφων. Τα μάτια της, αν και θολά από την ηλικία, έλαμπαν από σοφία. "Καλώς ήρθατε," είπε με μια φωνή τόσο απαλή όσο και επιβλητική. "Είμαι η φύλακας των ιστοριών, και πιστεύω ότι έχετε βρει κάτι μεγάλης σημασίας."
Η Fatima, κρατώντας τον χάρτη, τον παρέδωσε στη γυναίκα. Η ηλικιωμένη τον εξέτασε προσεκτικά, κουνώντας το κεφάλι της σαν να αναγνώριζε έναν παλιό φίλο. "Αυτός ο χάρτης είναι ένα κλειδί, όχι μόνο για μέρη, αλλά και για ιστορίες που έχουν ξεχαστεί," εξήγησε. "Η αυλή που ανακαλύψατε είναι μία από τις πολλές καταφύγιες που κρύβονται σε όλο το Μαρακές, κάθε μία κρατώντας μυστικά του παρελθόντος."
Η Polly μετέφρασε τα λόγια της γυναίκας για τη Fatima, που άκουγε προσεκτικά, η περιέργειά της να έχει κορυφωθεί. "Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα για αυτά τα καταφύγια;" ρώτησε, πρόθυμη να μάθει.
Η γυναίκα χαμογέλασε, η έκφρασή της να είναι γεμάτη μυστήριο και χαρά. "Αχ, αλλά αυτή είναι μια ιστορία για μια άλλη φορά. Προς το παρόν, να ξέρετε ότι είστε μέρος μιας μακράς παράδοσης αναζητητών—αυτών που εμβαθύνουν στα κρυφά στρώματα της πόλης μας για να ανακαλύψουν την ψυχή της."
Καθώς έφευγαν από τη σκηνή, το βάρος των λόγων της γυναίκας παρέμεινε. Η Polly και η Fatima συνειδητοποίησαν ότι η περιπέτειά τους ήταν κάτι περισσότερο από ένα ταξίδι στο Μαρακές· ήταν ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο, που τις συνέδεε με τις αμέτρητες ιστορίες που κρύβονταν κάτω από την πολύχρωμη επιφάνεια της πόλης.
