Καθώς η Πόλυ και η Ιζαμπέλ περπατούσαν στους λιθόστρωτους δρόμους του Λε Μαραί, η γοητεία του Παρισιού ξεδιπλωνόταν μπροστά τους σαν τις σελίδες ενός συναρπαστικού μυθιστορήματος. Εντυπωσιασμένη από την αναζήτηση έμπνευσης της Ιζαμπέλ, η Πόλυ πρότεινε να κάνουν έναν χαλαρό περίπατο κατά μήκος του Σηκουάνα, όπου οι πιο μαγευτικές ιστορίες της πόλης έμοιαζαν να αιωρούνται στα ήρεμα ρεύματα του ποταμού.
Η Ιζαμπέλ, με τα μάτια της να λάμπουν από τη χαρά της πρότασης, συμφώνησε, και σύντομα βρέθηκαν να περιπλανιούνται στην όχθη, όπου ο ήλιος έριχνε μια χρυσή λάμψη πάνω στις αρχαίες γέφυρες. Καθώς περπατούσαν, η Πόλυ διηγούνταν ιστορίες διάσημων καλλιτεχνών και συγγραφέων που είχαν βρει την έμπνευσή τους σε αυτήν την πόλη, υφαίνοντας ένα ιστορικό ταπισερί που άφησε την Ιζαμπέλ μαγεμένη.
Ξαφνικά, ένας θόρυβος κοντά στην όχθη τράβηξε την προσοχή τους. Ένα μικρό πλήθος είχε συγκεντρωθεί, με τις εκφράσεις τους να είναι ένα μείγμα περιέργειας και ανησυχίας. Η Πόλυ, πάντα πρόθυμη να ερευνήσει, έσπευσε στη σκηνή, με την Ιζαμπέλ να την ακολουθεί από κοντά. Εκεί, ανακάλυψαν έναν ηλικιωμένο άνδρα, με τα ασημένια του μαλλιά να λαμπυρίζουν στο φως του ήλιου, να κοιτάζει με προσοχή έναν καμβά στημένο σε ένα καβαλέτο. Το πινέλο του κινούταν με μια ρευστότητα που αντέκρουε τα χρόνια του, αποτυπώνοντας την ουσία του Παρισιού με κάθε πινελιά.
Ο καλλιτέχνης, που ονομαζόταν κύριος Ντυπόν, ζωγράφιζε σε αυτό το σημείο για δεκαετίες και αφηγούνταν στο ζευγάρι ιστορίες από το παρελθόν της πόλης, κάθε ανέκδοτο πιο συναρπαστικό από το προηγούμενο. Οι ιστορίες του ήταν σαν ένας θησαυρός έμπνευσης, και η Ιζαμπέλ άκουγε με αφοσίωση, με το στυλό της να χορεύει πάνω στο σημειωματάριό της.
Καθώς ο απογευματινός ήλιος άρχισε να βυθίζεται κάτω από τον ορίζοντα, ρίχνοντας μια κεχριμπαρένια απόχρωση πάνω από τον ποταμό, η Ιζαμπέλ συνειδητοποίησε ότι η αναζήτησή της για έμπνευση είχε εκπληρωθεί με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Η Πόλυ, ικανοποιημένη που είχε παίξει ρόλο σε αυτήν την τυχαία συνάντηση, φούσκωσε τα φτερά της περήφανα, γνωρίζοντας ότι η σημερινή περιπέτεια όχι μόνο εμπλούτισε την ιστορία της Ιζαμπέλ, αλλά και εμβάθυνε τη δική της κατανόηση της μαγείας που κρατά το Παρίσι.
