Καθώς ξημέρωνε, η Πολυ ένιωθε έτοιμη για την περιπέτειά της. Τα πολύχρωμα φτερά της έλαμπαν στον πρωινό ήλιο, δημιουργώντας όμορφες σκιές στο έδαφος. Οι ντόπιοι της είχαν πει ιστορίες για μια αρχαία γλώσσα των Πουέμπλο. Έλεγαν ότι αυτή η γλώσσα θα μπορούσε να την βοηθήσει να κατανοήσει τους ήχους του φαραγγιού. Με αυτή τη νέα γνώση, η Πολυ μπήκε στα στριφνά μονοπάτια του Φαραγγιού των Ηχών, ενθουσιασμένη για όσα θα ανακαλύψει.
Σε μια ελιά από παλιές λεύκες, η Πολυ συνάντησε τον Ταχόμα, έναν παλιό αφηγητή. Τα μάτια του ήταν σοφά και καλοσυνάτα. Ο Ταχόμα της μοιράστηκε ιστορίες για το πώς οι πρόγονοι μιλούσαν στη γη και τον ουρανό χρησιμοποιώντας σύμβολα και ήχους. Της είπε ότι η φράση "Αναζήτησε το παρελθόν για να βρεις το μέλλον" ήταν σημαντική. Θύμιζε στους αναζητητές ότι ο χρόνος και η γνώση είναι συνδεδεμένα.
Η Πολυ άκουγε προσεκτικά καθώς ο Ταχόμα της μιλούσε για έναν μύθο. Μίλησε για μια ιερή πέτρινη πλάκα κρυμμένη βαθιά στο φαράγγι. Αυτή η πλάκα είχε αρχαία σύμβολα πάνω της. Πιστευόταν ότι ήταν το κλειδί για όσους ήθελαν να κατανοήσουν τους ήχους. Η Πολυ ένιωσε μια ανατριχίλα ενθουσιασμού. Ήταν κοντά στην ανακάλυψη των μυστικών του φαραγγιού.
Με τη βοήθεια του Ταχόμα, η Πολυ ακολούθησε τα στριφνά μονοπάτια. Κοίταξε προσεκτικά το βραχώδες έδαφος για οποιοδήποτε σημάδι της πλάκας. Όταν ο ήλιος ήταν ψηλά στον ουρανό, η Πολυ παρατήρησε μια μικρή είσοδο καλυμμένη από φασκόμηλο. Μέσα, βρήκε μια επίπεδη, φθαρμένη πέτρα με όμορφες χαραγές.
Η πλάκα έδειχνε την πλούσια ιστορία του λαού των Πουέμπλο. Η Πολυ, που μπορούσε να μιμείται και να κατανοεί τους ήχους καλά, άρχισε να διαβάζει τα σύμβολα δυνατά. Η φωνή της αντηχούσε στο φαράγγι, γινόμενη πιο καθαρή με κάθε λέξη. Κάθε φράση την πλησίαζε στην αποκάλυψη του παρελθόντος. Οι ήχοι του φαραγγιού φαίνονταν να απαντούν στη φωνή της.
Καθώς η μέρα τελείωνε, η Πολυ κατάλαβε ότι το ταξίδι της ήταν κάτι παραπάνω από την απλή αναζήτηση της πλάκας. Η αρχαία γλώσσα ήταν ένας τρόπος σύνδεσης με τους άλλους. Της θύμιζε ότι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον είναι αλληλένδετα.
Με τους ψιθύρους του φαραγγιού να την καθοδηγούν, η Πολυ ένιωθε ότι ήταν κοντά στην ανακάλυψη κάτι σημαντικού. Το μυστήριο του Φαραγγιού των Ηχών αποκαλυπτόταν σιγά σιγά, ένας ήχος τη φορά.
