குழி

இரண்டாவது காலை, சியாரா பாஸ்டாவின் தொட்டிக்கு ஒரு குவளை கொண்டு வந்தாள். அந்த குவளைக்கு திருகு மூடி இருந்தது. உள்ளே ஒரு உயிருள்ள நண்டு இருந்தது.

சியாரா குவளையை தண்ணீரில் விட்டாள். அது மெதுவாக மூழ்கியது. பாஸ்டா உடனே தாக்கவில்லை.

பாலி விளிம்பில் அமர்ந்தாள். நண்டு குவளையின் உள்ளே நகர்ந்தது. பாஸ்டா ஒரு கையால் குவளையை தொட்டாள். அவளது கைகள் தொட்டதை ருசிக்க முடியும்.

பாஸ்டா இரண்டு கைகளால் குவளையை பிடித்தாள். அவள் அதை மெதுவாக திருப்பினாள். மூன்றாவது கை மூடியை வேலை பார்த்தது.

ஒட்டகச்சிவிங்கிகள் திருகு மூடிகளைத் திறக்க முடியும். 1950களிலிருந்து ஆய்வகங்களில் அவை இதை செய்துள்ளன. அவை தங்கள் உறிஞ்சிகளால் திருகுகளை உணர்கின்றன. பின்னர் அவை மூடியைத் திருப்புகின்றன.

பாஸ்டா மூடியைத் திருப்பினாள். அது திறந்தது. நண்டு தப்பிக்க முயன்றது. ஆனால் பாஸ்டாவின் நான்காவது கை காத்திருந்தது. நண்டு மறைந்தது.

சியாரா தன் கிளிப்போர்டில் எழுதினாள். "மூன்று நிமிடங்கள். அவள் வேகமாக கற்றுக்கொள்கிறாள்."

ஒட்டகச்சிவிங்கிகள் மிகவும் விசித்திரமானவை. அவற்றுக்கு மூன்று இதயங்கள் உள்ளன. அவற்றின் இரத்தம் நீலமாக இருக்கும். அவை மூன்று முதல் ஐந்து ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்கின்றன. பாஸ்டா ஏற்கனவே இரண்டு வயது ஆகிவிட்டது.

அவள் அவளுக்கு மீதமுள்ள காலத்தில் அவளுக்கு தெரிந்துகொள்ள வேண்டிய அனைத்தையும் கற்றுக்கொள்வாள்.