Η Πόλυ και η Φατίμα βλέπουν λέξεις. Οι λέξεις είναι παλιές. Οι λέξεις μιλούν για μέρος. Η Πόλυ είναι χαρούμενη. Η Πόλυ αγαπά την περιπέτεια. Η Πόλυ ρωτά για το μέρος. Η Φατίμα ακούει την Πόλυ. Περπατούν στην αυλή. Βλέπουν πολλά πλακάκια. Τα πλακάκια έχουν εικόνες. Οι εικόνες λένε ιστορίες. Η Πόλυ βλέπει φεγγάρι. Το φεγγάρι είναι σε χάρτη. Η Πόλυ νομίζει είναι σημαντικό. Η Φατίμα αγγίζει τα πλακάκια. Τα πλακάκια είναι δροσερά. Η Φατίμα σκέφτεται τις εικόνες. Ψάχνουν για στοιχεία. Βρίσκουν πολλά στοιχεία. Μαθαίνουν για το μέρος. Μαθαίνουν για τον εαυτό τους. Νιώθουν γενναίες και περίεργες. Η αυλή είναι ξεχωριστή. Ο ήλιος δύει. Ακούνε κάλεσμα για προσευχή. Η Πόλυ και η Φατίμα φεύγουν. Νιώθουν χαρούμενες. Η πόλη φαίνεται μαγική.
