செக்வாயா

பாலி மரிபோசா குரோவுக்கு சென்றாள். அது பெரிய செக்வாயா மரங்களால் நிரம்பி இருந்தது. அவை உலகின் மிகப்பெரிய மரங்கள்.

செக்வாயா மரத்தின் பட்டை பழுப்பு நிறத்தில் இல்லை. அது ஆழமான ஆரஞ்சு நிறத்தில் உள்ளது. பாலி ஒரு கிளையில் இறங்கினாள். அவள் தன் மூக்கால் பட்டையை தட்டினாள். அது மிருதுவாக இருந்தது. பட்டை மிகவும் தடிமனாக இருந்தது. இந்த தடிமனான பட்டை மரத்தை தீயிலிருந்து பாதுகாக்கிறது.

ஒரு குடும்பம் அங்கே நடந்து சென்றது. ஒரு சிறிய பெண், "பாருங்கள், ஒரு கிளி!" என்றாள். அவளது தந்தை, "அது ஒரு பொம்மை," என்றார். பாலி அசையவில்லை.

அவள் மரத்தின் மேல் பறந்தாள். முப்பது மீட்டர் உயரத்தில் கிளைகள் தொடங்கின. அவை தடிமனாக இருந்தன. அவள் அதில் ஒன்றில் அமர்ந்தாள். மரத்தின் மேல் இன்னும் தூரத்தில் இருந்தது.

அந்த பெரிய மரம் கிரிஸ்லி ஜெயன்ட் என்று அழைக்கப்பட்டது. அது சுமார் 3,000 ஆண்டுகள் பழமையானது. அதன் தண்டு ஒரு பேருந்தை விட அகலமாக இருந்தது.

பாலி தண்டில் அமர்ந்தாள். அவள் மேலே பார்த்தாள்.

மூன்று ஆயிரம் ஆண்டுகள். ரோம் ஒரு சிறிய கிராமமாக இருந்தபோது இந்த மரம் ஏற்கனவே பழமையானது.

பாலி நீண்ட நேரம் அங்கே இருந்தாள். தண்டில் ஒரு பழைய தீ முத்திரை இருந்தது. அந்த மரம் பல தீயிலிருந்து உயிர் பிழைத்தது.

ஒரு சிறிய விதை அவளை கடந்து விழுந்தது. செக்வாயா விதைகள் வளர தீயை தேவைப்படும். கொட்டைகள் வெப்பத்தில் மட்டுமே திறக்கின்றன. ஒரு தீயின் பிறகு புதிய மரங்கள் வளர்கின்றன.