Η Σεκόγια

Η Πόλυ πήγε στο Άλσος Μαριπόσα. Είναι γεμάτο με γιγάντιες σεκόγιες. Είναι τα μεγαλύτερα δέντρα στον κόσμο.

Ο φλοιός της σεκόγιας δεν είναι καφέ. Είναι βαθύ πορτοκαλί. Η Πόλυ προσγειώθηκε σε ένα κλαδί. Τσιμπούσε τον φλοιό με το ράμφος της. Ήταν μαλακός. Ο φλοιός ήταν πολύ παχύς. Ο παχύς φλοιός προστατεύει το δέντρο από τη φωτιά.

Μια οικογένεια πέρασε. Ένα κοριτσάκι είπε, "Κοίτα, ένας παπαγάλος!" Ο πατέρας της είπε, "Είναι παιχνίδι." Η Πόλυ δεν κουνήθηκε.

Πέταξε ψηλά στο δέντρο. Στα τριάντα μέτρα, άρχιζαν τα κλαδιά. Ήταν χοντρά. Κάθισε σε ένα. Η κορυφή του δέντρου ήταν ακόμα πολύ ψηλά.

Το μεγαλύτερο δέντρο ονομαζόταν Γκριζλί Γίγαντας. Ήταν περίπου 3.000 ετών. Ο κορμός του ήταν πιο πλατύς από ένα λεωφορείο.

Η Πόλυ κάθισε στον κορμό. Κοίταξε ψηλά.

Τρεις χιλιάδες χρόνια. Το δέντρο ήταν ήδη παλιό όταν η Ρώμη ήταν ένα μικρό χωριό.

Η Πόλυ έμεινε για πολύ ώρα. Υπήρχε ένα παλιό σημάδι φωτιάς στον κορμό. Το δέντρο είχε επιβιώσει πολλές φωτιές.

Ένας μικρός σπόρος έπεσε δίπλα της. Οι σπόροι της σεκόγιας χρειάζονται φωτιά για να αναπτυχθούν. Οι κώνοι ανοίγουν μόνο με τη ζέστη. Νέα δέντρα φυτρώνουν μετά από μια φωτιά.