Η Πόλυ και η Φατίμα περπατούσαν στους πολυσύχναστους δρόμους του Μαρακές. Η Φατίμα κρατούσε έναν παράξενο χάρτη. Είδε ένα ιδιαίτερο σύμβολο πάνω του. Ήταν ένα μισοφέγγαρο με ένα κλαδί ελιάς. Αυτό το σύμβολο δεν ανήκε σε κάποιο γνωστό μέρος. Η Πόλυ ήταν περίεργη. "Αυτό είναι κάτι περισσότερο από ένας χάρτης," σκέφτηκε η Πόλυ. Η Φατίμα ήταν επίσης περίεργη. Ρώτησε, "Είναι αυτό ένα στοιχείο για κάτι κρυμμένο;" Η Πόλυ ήθελε να μάθει. Είπε, "Ας ακολουθήσουμε τον χάρτη. Ίσως είναι χάρτης θησαυρού ή μονοπάτι για έναν μυστικό κήπο!" Προχώρησαν βαθύτερα στη μεδίνα. Οι δρόμοι έγιναν στενοί και ήσυχοι. Έστριψαν σε ένα μικρό σοκάκι. Το σύμβολο ήταν πάνω σε μια παλιά ξύλινη πόρτα. Η πόρτα ήταν ελαφρώς ανοιχτή. Έμοιαζε μυστηριώδης. Η Φατίμα ένιωσε ενθουσιασμό και λίγο φόβο. "Τι κι αν είναι μια μεγάλη περιπέτεια;" είπε χαρούμενα η Πόλυ. Ο ενθουσιασμός της Πόλυ έκανε τη Φατίμα θαρραλέα. Άνοιξε την πόρτα αργά. Μέσα υπήρχε μια κρυμμένη αυλή. Το φως του ήλιου περνούσε μέσα από πράσινες κληματαριές. Στη μέση υπήρχε ένα όμορφο σιντριβάνι. Το νερό έλαμπε σαν διαμάντια. Η Πόλυ και η Φατίμα κοιτάχτηκαν με θαυμασμό. "Αυτό το μέρος είναι ξεχασμένο από τον χρόνο," ψιθύρισε η Φατίμα. Η Πόλυ αγαπούσε τις γλώσσες. Ήθελε να βρει στοιχεία. Κοίταξαν γύρω στην αυλή. Η Πόλυ είδε παλιά γραφή στο σιντριβάνι. "Ας το διαβάσουμε," είπε η Πόλυ. Δούλεψαν μαζί για να κατανοήσουν τις λέξεις. Η γραφή μιλούσε για μια χαμένη όαση. Ήταν ένας τόπος για ειρήνη και νέες ιδέες. Η ανακάλυψή τους τους έκανε να νιώσουν πιο κοντά στο Μαρακές. Επίσης, τους έκανε να θέλουν περισσότερες περιπέτειες στο ταξίδι τους.
