Op de zesde ochtend zette Chiara koffie. Ze zat bij de tank met Polly.
Pasta hing ondersteboven. Haar lichaam bewoog langzaam op en neer. Haar armen zweefden.
"Ik wil je nog iets vertellen," zei Chiara. "Het is het vreemdste dat ik weet over octopussen."
DNA is het langetermijnplan van een dier. RNA is de werkende kopie.
Bij de meeste dieren komt het RNA overeen met het DNA. Maar bij octopussen is dat niet het geval. De cel herschrijft delen van het RNA terwijl het wordt gemaakt. De meeste aanpassingen gebeuren in het zenuwstelsel.
Read it. Then say it.
Shadow this paragraph in the PollyStop app — record yourself, see how close your pronunciation gets to a native speaker's, sentence by sentence. Free.
"Waarom?" zei Chiara. "Het stelt de octopus in staat zijn zenuwstelsel te veranderen. Het kan zijn eigen brein afstemmen op de watertemperatuur of op zijn voedsel."
Pasta zweefde. Haar huid bij de ogen werd zacht roze en bruin.
"Elke octopus is een iets ander dier," zei Chiara. "Hetzelfde DNA. Maar de werkende machine wordt vers gebouwd, voor dat water en dat voedsel."
Polly dacht aan haar eigen brein. Het was van haar. Ze wilde niet dat het veranderde. Maar ze vond het fijn om te weten dat dieren zoals Pasta bestonden.
