Διασχίζοντας τα Ουράλια

Το τρίτο πρωί, το τρένο σταμάτησε στο Γεκατερίνμπουργκ.

Η Γκαλίνα είχε φύγει τη νύχτα. Ο Πάβελ κοιμόταν ακόμα. Δύο νέοι επιβάτες είχαν ανέβει στο τρένο. Ένας νεαρός στρατιώτης και ένας μεγαλύτερος άντρας με ένα κουτί για ψάρεμα.

Το Γεκατερίνμπουργκ είναι η μεγαλύτερη πόλη στα Ουράλια. Τα Ουράλια Όρη χωρίζουν την Ευρώπη από την Ασία. Δεν είναι ψηλά, αλλά είναι πολύ παλιά. Είναι 500 εκατομμυρίων ετών. Είναι από τα αρχαιότερα βουνά στη Γη.

Η Υπερσιβηρική διασχίζει τα Ουράλια εδώ. Υπάρχει ένας μικρός δείκτης δίπλα στις γραμμές. Η μία πλευρά γράφει ΕΥΡΩΠΗ. Η άλλη πλευρά γράφει ΑΣΙΑ.

Ο νέος επιβάτης με το κουτί ψαρέματος το άνοιξε. Άπλωσε τα τεχνητά δολώματα στο τραπέζι. Τα τακτοποίησε ανά χρώμα.

"Πού ψαρεύετε;" ρώτησε η Πόλυ.

"Στη λίμνη Βαϊκάλη," είπε. "Σε τρεις μέρες. Ομούλ. Το ψάρι της Βαϊκάλης. Δεν θα το βρείτε πουθενά αλλού στον κόσμο."

Αργότερα, το τρένο πέρασε τον δείκτη σε ένα μικρό ξέφωτο. ΕΥΡΩΠΗ από τη μία πλευρά. ΑΣΙΑ από την άλλη. Τρεις τουρίστες χαιρέτησαν το τρένο. Ο Πάβελ χαιρέτησε πίσω από μέσα.