Polly op de markt

Berta hield haar belofte. Om negen uur 's ochtends klopte ze al op de groene deur, met de mand in haar poot, en de weg naar het plein waar de zaterdagmarkt opengaat werd samen afgelegd. De straat rook naar sinaasappels en warm brood. „Goedemorgen!” riep Polly bij de eerste kraam, en de hele rij zonneschermen leek in één keer terug te groeten.

Bij de fruitkraam stapelde een geit met een gestreepte schort appels tot een perfecte piramide. Polly wees met een vleugelpunt naar iets groens met stekels. „Wat is dit? Ik heb dit fruit nog nooit gezien.” De geit lachte, sneed er een dun plakje af en hield het voor. Zo leerde Polly dat je in deze buurt eerst proeft en daarna beslist. „Ik wil graag twee appels en een van die, om te proeven.”

„Hoeveel kost het allemaal bij elkaar?” De geit noemde een prijs, Berta knikte dat die eerlijk was, en Polly telde de munten één voor één, genietend van elk getal. „Een tasje, alsjeblieft. Ik moet alles naar huis dragen.” Op de weg terug, met het tasje zwaaiend onder een vleugel, besloot Polly dat de markt een zaterdagse gewoonte zou worden. Sommige lessen smaken beter dan ze klinken.