Zatoka Neapolitańska

Polly leciała nad Zatoką Neapolitańską. Woda była zielona. Po drugiej stronie zatoki znajdował się Wezuwiusz. Powietrze pachniało solą i spalinami.

Podążała wzdłuż brzegu. Widziała pranie na balkonach i skutery na ulicach.

Jej celem był stary budynek nad wodą. Mały szyld głosił: STAZIONE ZOOLOGICA ANTON DOHRN, 1872.

To najstarszy instytut biologii morskiej na świecie. Bada ośmiornice od 1873 roku.

Polly usiadła na poręczy. Młoda badaczka w fartuchu laboratoryjnym otworzyła tylne drzwi. Uśmiechnęła się. "Wejdź."

Budynek pachniał morzem. Długie korytarze miały po obu stronach szklane zbiorniki. Polly zobaczyła sardynki i małą ośmiornicę.

Badaczka miała na imię Chiara. "Ośmiornice to najmądrzejsze zwierzęta tutaj," powiedziała.

Dotarły do wysokiego zbiornika. Na tabliczce było napisane PASTA, 2,3KG, GPO. W środku była olbrzymia ośmiornica pacyficzna. Zwinęła się w rurze. Jedno złote oko obserwowało.

"Pasta," powiedziała Chiara, "poznaj Polly."

Ośmiornica się nie poruszyła. Ale obserwowała.

"Możesz usiąść na krawędzi," powiedziała Chiara. "Nie ochlapie cię."