நேபிள்ஸ் வளைகுடா

பாலி நேபிள்ஸ் வளைகுடாவை மேல் பறந்தாள். நீர் பச்சையாக இருந்தது. வளைகுடாவின் மறுபுறம் வசூவியஸ் மலை இருந்தது. காற்றில் உப்பு மற்றும் டீசல் வாசனை இருந்தது.

அவள் கரையை பின்தொடர்ந்தாள். பால்கனிகளில் துணிகள் உலர்த்தப்பட்டு, தெருக்களில் ஸ்கூட்டர்கள் இருந்தன.

அவள் செல்ல வேண்டிய இடம் கடலின் அருகே ஒரு பழைய கட்டிடம். ஒரு சிறிய பலகையில்: ஸ்டாசியோன் ஜூவாலஜிகா அன்டன் டோர்ன், 1872 என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

இது உலகின் மிக பழமையான கடல் உயிரியல் நிறுவனம். 1873 முதல் இது ஒட்டகச்சிவிங்கிகளை ஆய்வு செய்து வருகிறது.

பாலி ரெயிலிங்கில் அமர்ந்தாள். ஒரு இளம் ஆராய்ச்சியாளர் 실험க் கோட்டுடன் பின்பக்க கதவைத் திறந்தார். அவள் சிரித்தாள். "உள்ளே வாருங்கள்."

கட்டிடம் கடலின் வாசனை கொண்டிருந்தது. நீண்ட வழிகளின் இருபுறமும் கண்ணாடி தொட்டிகள் இருந்தன. பாலி சர்டின்கள் மற்றும் ஒரு சிறிய ஒட்டகச்சிவிங்கியைப் பார்த்தாள்.

ஆராய்ச்சியாளரின் பெயர் கியாரா. "ஒட்டகச்சிவிங்கிகள் இங்கு மிகவும் புத்திசாலி விலங்குகள்," என்று அவள் சொன்னாள்.

அவர்கள் ஒரு உயரமான தொட்டிக்குப் போனார்கள். பலகையில் பாஸ்டா, 2.3KG, GPO என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. உள்ளே ஒரு பெரிய பசிபிக் ஒட்டகச்சிவிங்கி இருந்தது. அது தன்னை ஒரு குழாயில் மடித்துக் கொண்டது. ஒரு பொன் நிறக் கண் பார்த்தது.

"பாஸ்டா," கியாரா சொன்னாள், "பாலியை சந்திக்கவும்."

ஒட்டகச்சிவிங்கி நகரவில்லை. ஆனால் அது பார்த்தது.

"நீங்கள் தொட்டியின் விளிம்பில் அமரலாம்," கியாரா சொன்னாள். "அவள் உங்களைத் தெளிக்க மாட்டாள்."