Polly ontmoet iemand

De ochtend dat Polly in de Eikenstraat aankwam, rook de hele buurt naar vers brood. Polly zette twee koffers naast de groene deur en groette de eerste buur die in zicht was: een enorme berin die haar geraniums water gaf. „Hallo! Ik heet Polly. Ik ben vanochtend aangekomen.”

De berin veegde haar poten af aan haar schort en glimlachte. „Ik ben Berta. Ik woon hier al twintig jaar.” Het gesprek bij het hek duurde een hele tijd: waar Polly vandaan kwam, wat Polly voor werk deed, en waarom juist deze straat. „Ik geef taalles”, legde Polly uit. „Ik werk thuis, dus we gaan elkaar veel zien.”

Toen de zon hoog stond, wees Berta naar het plein aan het eind van de straat. „Morgen is er markt. Als je wilt, laat ik je zien waar ik mijn fruit koop.” Polly zei meteen ja. „Aangenaam, Berta. Tot later!” En terwijl Polly het nieuwe huis binnenstapte, dacht Polly dat de namen van de buren leren het beste begin was dat er bestond.