பொல்லி ஒருவரைச் சந்திக்கிறார்

பொல்லி ஓக் தெருவுக்கு வந்த அந்தக் காலையில், தெரு முழுவதும் புதிதாகச் சுட்ட ரொட்டியின் வாசனை நிறைந்திருந்தது. இரண்டு பெட்டிகள் பச்சை நிறக் கதவருகே இறக்கி வைக்கப்பட்டன, பிறகு கண்ணில் பட்ட முதல் அண்டை வீட்டாருக்குப் பொல்லி வணக்கம் சொன்னார்: தன் செடிகளுக்குத் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டிருந்த ஒரு பெரிய கரடி. “வணக்கம்! என் பெயர் பொல்லி. இன்று காலைதான் வந்தேன்.”

கரடி தன் கைகளை முன்தானையில் துடைத்துக்கொண்டு புன்னகைத்தாள். “நான் பெர்ட்டா. இருபது வருடங்களாக இங்கேதான் வசிக்கிறேன்.” வேலிக்கு அருகில் நெடுநேரம் பேசினார்கள்: பொல்லி எங்கிருந்து வருகிறார், என்ன வேலை செய்கிறார், ஏன் இந்தத் தெருவையே தேர்ந்தெடுத்தார் என்று. “நான் மொழிகள் கற்பிக்கிறேன்,” என்று பொல்லி விளக்கினார். “வீட்டிலிருந்தே வேலை செய்கிறேன், அதனால் நாம் அடிக்கடி சந்திப்போம்.”

சூரியன் உச்சிக்கு வந்தபோது, தெருவின் முனையில் இருந்த சிறு திடலைப் பெர்ட்டா காட்டினாள். “நாளை இங்கே சந்தை. விருப்பம் என்றால், நான் பழம் வாங்கும் இடத்தைக் காட்டுகிறேன்.” பொல்லி உடனே ஒப்புக்கொண்டார். “உங்களைச் சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சி, பெர்ட்டா. பிறகு சந்திப்போம்!” புதிய வீட்டுக்குள் நுழைந்தபோது, அண்டை வீட்டாரின் பெயர்களைக் கற்றுக்கொள்வதுதான் மிகச் சிறந்த தொடக்கம் என்று பொல்லி எண்ணினார்.