Ζώνες Ώρας

Το τέταρτο πρωί, το τρένο ήταν δυτικά του Νοβοσιμπίρσκ. Η Πόλυ κοίταξε το ρολόι. Έδειχνε 06:30. Το ρολόι δεν είχε αλλάξει από τη Μόσχα.

Όλο το τρένο λειτουργεί με την ώρα Μόσχας. Δεν αλλάζει για επτά ημέρες. Δεν μπορείς να λειτουργήσεις ένα μακρύ τρένο με διαφορετικές ώρες σε κάθε σταθμό.

Αλλά η τοπική ώρα έξω ήταν 10:30. Ο ήλιος είχε ανατείλει για έξι ώρες.

Η Πόλυ πήγε να βρει το βαγόνι εστιατορίου. Ήταν τρία βαγόνια μακριά. Πηδούσε κατά μήκος του διαδρόμου.

Οι ελεγκτές με τις πράσινες στολές διάβαζαν εφημερίδες ανάμεσα στους σταθμούς. Δεν φάνηκαν να εκπλήσσονται που έβλεπαν έναν παπαγάλο.

Το βαγόνι εστιατορίου είχε ανοιχτό μπλε τοίχους και δαντελένιες κουρτίνες. Η Πόλυ κάθισε σε ένα θάλαμο δίπλα στο παράθυρο.

Ένας σερβιτόρος της έφερε ένα μενού. Έγειρε το κεφάλι της. Εκείνος πήρε πίσω το μενού. Μετά της έφερε ένα μικρό πιάτο. Ψωμί, βούτυρο και σκούρα ρέγγα.

"Με τα κομπλιμέντα της κουζίνας," είπε.

Η ρέγγα ήταν αλμυρή. Το ψωμί ήταν ξινό. Οι Ρώσοι τρώνε αυτό στα τρένα για εκατόν είκοσι χρόνια.

Έξω, το δάσος είχε γίνει ανοιχτή χορτολιβαδική έκταση. Αγελάδες έβοσκαν κοντά σε ένα μικρό σπίτι. Ένας άντρας με ποδήλατο περίμενε σε μια διάβαση σιδηροδρόμου.