Pożegnanie z Makaronem

Siódmego ranka Polly pojawiła się przy akwarium wcześnie. Laboratorium było ciche.

Makaron był na przedzie akwarium. To było nowe. Przez sześć dni ośmiornica była zwinięta w swojej rurze lub w kącie. Dziś była przyciśnięta do szyby. Wszystkie osiem ramion było rozłożonych. Jej oko było na wysokości oczu Polly.

Spojrzały na siebie.

To, co dzieje się między papugą a ośmiornicą, prawdopodobnie nie jest przyjaźnią. Ośmiornice potrafią wyczuwać ciepło przez skórę. Potrafią wyczuwać ruch przez swoje przyssawki. Ośmiornica zbierała informacje.

Polly skakała wzdłuż krawędzi. Oko ośmiornicy śledziło ją. Kiedy Polly się zatrzymała, oko również się zatrzymało.

Przez siedem minut patrzyły na siebie.

Potem ośmiornica zrobiła coś nowego. Powoli rozwinęła jedno ramię. Przycisnęła jego koniec do wewnętrznej strony szyby, dokładnie naprzeciwko stopy Polly. Przyssawki się rozłożyły, a potem zastygły.

Polly dotknęła zewnętrznej strony szyby swoim dziobem.

Ramię pozostało tam przez długą minutę. Potem wsunęło się z powrotem do wody.

Chiara weszła z dwiema kawami. "Wyjeżdżasz," powiedziała. "Bezpiecznej podróży."

Polly wyleciała z instytutu. Zatoka Neapolitańska otworzyła się przed nią. Wzbiła się i znalazła wiatr.