Polly bestelt een koffie

De regen besliste voor Polly. Hij begon midden op het plein, en de dichtstbijzijnde deur was die van een hoekcafé met beslagen ramen en een gestreept zonnescherm dat langzaam druppelde. „Hallo, goedemiddag!” Een das met een vlinderdas keek op van het koffieapparaat alsof bezoek op regendagen zijn lievelingssoort was.

„Een koffie met melk, graag. Niet te heet, als het kan.” De das knikte als iemand die de bestelling heel serieus neemt, en schoof toen zonder een woord een vitrine naar voren. Daarin wachtten ze, goudbruin en met suiker, de beroemde. „Hebben jullie churros? Iedereen praat erover.” Hij deed alsof hij beledigd was dat de vraag überhaupt nodig was. „Voor hier, graag. Ik wil even bij het raam zitten.”

De plek bij het raam kwam met het geluid van de regen en een optocht van haastige paraplu's. Polly doopte, proefde, en begreep de hele buurt een beetje beter. „De rekening, graag. Hoeveel ben ik je schuldig?” Het bedrag was klein; de ontdekking niet. „Wat lekker! Morgen kom ik zeker terug.” De das poetste alleen maar een kopje en glimlachte, want dat had hij eerder gehoord, en het was altijd waar.