Βλαδιβοστόκ

Το έβδομο πρωί, το τρένο θα έφτανε στο Βλαδιβοστόκ. Το ρολόι της Μόσχας έδειχνε 06:15. Το τοπικό ρολόι έδειχνε 13:15. Η Πόλυ ξύπνησε με το πρώτο φως.

Το δάσος έξω είχε γίνει χαμηλοί λόφοι και χορτάρι. Ο Ειρηνικός ήταν μπροστά. Μπορούσε να τον νιώσει.

Η τελευταία στάση πριν το Βλαδιβοστόκ ήταν το Ουσουρίσκ. Το τρένο σταμάτησε για δεκαπέντε λεπτά. Η Πόλυ κατέβηκε. Μια γυναίκα πουλούσε καπνιστά ψάρια. Η Πόλυ δοκίμασε ένα κομμάτι. Η γυναίκα το τύλιξε και αρνήθηκε να πάρει πληρωμή.

Ο Ειρηνικός εμφανίστηκε στη δεξιά πλευρά του τρένου. Ήταν γκρίζος και φωτεινός.

Το Βλαδιβοστόκ εμφανίστηκε ξαφνικά. Η πόλη βρίσκεται σε λόφους που κατεβαίνουν προς τη θάλασσα. Το τρένο τελείωσε ακριβώς στο λιμάνι.

Το ρολόι της Μόσχας έδειχνε 06:23. Το τοπικό ρολόι έδειχνε 13:23.

Η Πόλυ κατέβηκε. Το Βλαδιβοστόκ μύριζε ψάρι, σκουριά και αλάτι. Απότομοι δρόμοι κατέβαιναν προς τις αποβάθρες.

Στο τέλος της πλατφόρμας υπήρχε ένας μικρός λευκός οβελίσκος. Έγραφε: ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ 9.289. Το τέλος της γραμμής.

Η Πόλυ στάθηκε στον οβελίσκο για ένα μακρύ λεπτό. Επτά μέρες. Είκοσι πέντε εκατομμύρια χρόνια της λίμνης Βαϊκάλης. Ένας γερανός. Οκτώ ζώνες ώρας.

Τέντωσε τα φτερά της. Ο Ειρηνικός ήταν λίγο πιο πέρα από το τοίχος του λιμανιού. Σηκώθηκε. Πέταξε πάνω από τους γερανούς του λιμανιού. Η Θάλασσα της Ιαπωνίας άνοιξε μπροστά της.