Tarçın Kokusu

Marta küçük bir dairede tek başına yaşıyordu. Yeni komşusu Doña Pilar yaşlı bir kadındı. Bazen asansörde karşılaşıyorlardı ama konuşmuyorlardı.

Bir pazar sabahı Marta yürüyüşe çıkmak için kapısını açtı. Yerde küçük bir tabak vardı. Tabağın üzerinde bir parça pasta duruyordu. Pasta tarçın ve portakal kokuyordu.

Bir not da vardı. "Bu benim büyükannemin tarifi. Fazla yaptım. Binaya hoş geldin. — Pilar."

Marta pastayı mutfak masasında yedi. Uzun zamandır yediği en güzel pastaydı. Pilar'a nasıl teşekkür edeceğini bilmiyordu. Pasta yapmayı bilmiyordu. Büyükannesinden kalan bir tarifi de yoktu.

Sonunda bir kart yazdı. "Teşekkür ederim. Pasta harikaydı. Alışverişte yardıma ihtiyacın olursa lütfen kapımı çal." Kartı Pilar'ın kapısının altından bıraktı. Artık başlayacak bir şeyleri vardı.