Μισός Θόλος

Την τέταρτη μέρα, η Polly αποφάσισε να ανέβει στον Μισό Θόλο. Όχι από την διάσημη διαδρομή με τα καλώδια από την πίσω πλευρά (ήταν κλειστή για την εποχή), αλλά στον αέρα. Η βόρεια πλευρά του Μισού Θόλου υψώνεται σχεδόν κάθετα από το πάτωμα της κοιλάδας. Είναι 1.500 μέτρα από λείο γρανίτη, λειασμένο από έναν παγετώνα πριν 15.000 χρόνια.

Ξεκίνησε με το πρώτο φως. Πέταξε από ένα πευκοδάσος κοντά στη Λίμνη Καθρέφτης και ανέβαινε αργά σε σπείρες.

Στα τριακόσια μέτρα, ενώθηκε με ένα σμήνος από λευκοφάρυγες ταχύπτερες. Ήταν δεκάδες. Ήταν τα πιο γρήγορα μικρά πουλιά που είχε πετάξει ποτέ μαζί τους η Polly. Περνούσαν αστραπιαία και φώναζαν δίπλα της. Η Polly ήταν το πιο αργό πουλί στον αέρα. Οι ταχύπτερες δεν έδειχναν να ενοχλούνται.

Ο άνεμος δυνάμωσε στα πεντακόσια μέτρα. Ο γρανίτης ήταν ήδη ζεστός από τον ήλιο. Η ζεστή πέτρα θερμαίνει τον αέρα πάνω της. Ο ζεστός αέρας ανεβαίνει. Ο ανερχόμενος αέρας σήκωσε την Polly. Ανέβαινε σε μεγάλες καμπύλες, αφήνοντας τον βράχο να κάνει τη δουλειά.

Στα μισά της διαδρομής, ξεκουράστηκε σε ένα μικρό προεξοχή. Από εκεί μπορούσε να δει τη διαδρομή με τα καλώδια. Τα μεταλλικά καλώδια απλώνονταν πάνω στον γυμνό βράχο σαν μια μακριά λεπτή σπονδυλική στήλη. Ήταν κλειστά για την άνοιξη. Μέχρι τον Ιούλιο, εκατοντάδες άνθρωποι την ημέρα θα τα ανέβαιναν.

Στην κορυφή, ο γρανίτης ήταν επίπεδος. Εκατό μέτρα πλάτος, ελαφρώς κεκλιμένος, με μερικές μικρές στοίβες από πέτρες όπου οι άνθρωποι είχαν σημαδέψει τις κορυφές τους.

Περπάτησε μέχρι την άκρη της διάσημης προεξοχής και κοίταξε κάτω. Η κοιλάδα ήταν μια μικρή κορδέλα από κάτω. Το El Capitan ήταν τόσο κοντά που ένιωθε ότι μπορούσε να πετάξει μέχρι εκεί. Τα δέντρα στο πάτωμα του φαραγγιού έμοιαζαν με χνούδι.

Έμεινε στην άκρη για πολύ ώρα. Μετά, έσπρωξε τον εαυτό της από το χείλος σε μια μικρή ήρεμη βουτιά και αμέσως τράβηξε για να γλιστρήσει κατά μήκος της καμπύλης του θόλου στο δρόμο προς τα κάτω.