Kopo

Asubuhi ya pili, Chiara alileta kopo la kioo kwenye tanki la Pasta. Kopo lilikuwa na mfuniko wa kuzungusha. Ndani yake kulikuwa na kaa hai.

Chiara alishikilia kopo juu ya maji. Pasta alitazama. Mkono mmoja ulijikunja na kunyoosha kando ya tanki.

Chiara aliachia kopo ndani ya maji. Lilizama polepole. Pasta hakurukia. Pweza, Chiara alisema, hawarukii. Kwanza ni watazamaji.

Polly alikaa kwenye ukingo wa tanki. Kaa alikimbia kimbia dhidi ya kioo ndani ya kopo. Pasta aligusa kopo kwa mkono mmoja. Vinyonyo vyake vilikuwa na seli mia mbili za hisia kila moja. "Mkono wa pweza unaonja kila kitu unachogusa," Chiara alisema.

Pasta alikusanya kopo kwa mkono wa pili. Mikono miwili iligeuza polepole. Mkono wa tatu ulizunguka nyuma kuchunguza mfuniko.

Pweza wamekuwa wakifungua makopo ya kuzungusha kwenye maabara tangu miaka ya 1950. Mara ya kwanza, kawaida huchukua dakika kumi au kumi na tano. Hawafikirii kwa hatua. Wanaruhusu vinyonyo kuhisi nyuzi na kugeuza mfuniko jinsi nyuzi zinavyovuta.

Pasta aligeuza mfuniko nusu mzunguko. Kisha mwingine. Mfuniko ulifunguka. Kaa alikimbia nje kwenye maji wazi.

Hakuenda mbali. Mkono wa nne wa Pasta ulikuwa tayari umejikunja kwenye mdomo wa kopo. Kaa alitoweka kwenye mdomo wa pweza.

Chiara aliandika kitu kwenye ubao wa klipu. "Dakika tatu na sekunde arobaini na mbili. Anakuwa mwepesi. Mara ya kwanza tulipompa kopo, ilimchukua dakika kumi na moja."

Pasta alirudi kwenye mzunguko wake wa bomba. Mikono yake ilijizungusha.

Pweza ni viumbe wa ajabu sana, Chiara alimwambia Polly. Wana uhusiano wa karibu zaidi na konokono kuliko kitu chochote chenye uti wa mgongo. Wana mioyo mitatu. Damu yao ni ya buluu, kwa sababu hubeba oksijeni na shaba badala ya chuma. Huishi miaka mitatu hadi mitano tu porini. Pasta tayari alikuwa na miaka miwili. Angejifunza kila kitu atakachowahi kujua katika muda aliobaki nao.