Polly anauliza njia

Polly alikuwa na nadharia kwamba ramani ni za watalii, na nadharia hiyo ilidumu dakika ishirini kamili. Mitaa ya eneo hilo ilipinda kana kwamba ilichorwa kwa mkono, kila kona ilinukia harufu ile ile ya mkate, na maktaba ilikataa kutokea. Kwenye kona alisimama bundi mwenye gazeti lililokunjwa, akisoma amesimama kama wanavyoweza bundi tu. “Samahani, swali moja. Nadhani nimepotea.”

Bundi aliteremsha gazeti kwa subira kubwa. “Maktaba iko wapi? Nimekuwa nikizunguka kwa muda.” Haikuwa mbali, bundi alieleza; tatizo lilikuwa chemchemi. Kila mtu hugeuka upande usio sahihi kwenye chemchemi. “Kulia au kushoto nikifika kwenye chemchemi?” Kushoto, daima kushoto, kisha mtaa mtupu hadi uwanjani. “Moja kwa moja hadi uwanjani, sawa! Hilo linaonekana rahisi.”

Na kweli ilikuwa rahisi, mara tu mtu alipolisema kwa sauti. Maktaba ilitokea nyuma ya uwanja na ngazi zake pana na milango yake wazi, mahali pale pale ilipokuwa siku zote. “Asante sana! Umeuokoa mchana wangu.” Bundi alitikisa gazeti bila kuinua macho kutoka ukurasa uliofuata. Polly alipanda ngazi akiwa na nadharia mpya: njia fupi kabisa kati ya sehemu mbili ni swali zuri.