Το Σώμα που Σκέφτεται

Το τρίτο πρωί, η Chiara ετοίμασε ένα νέο πείραμα. Τοποθέτησε έναν μικρό ακρυλικό λαβύρινθο στο πάτωμα της δεξαμενής. Στο κέντρο υπήρχε ένα κομμάτι κρέας καβουριού. Οι τοίχοι ήταν διαφανείς, αλλά η διαδρομή ήταν περίπλοκη: δύο δεξιές στροφές, μία αριστερή και μία μικρή πύλη που άνοιγε μόνο από τη μία πλευρά.

Η Pasta παρακολουθούσε από τη γωνία της. Η Chiara έκανε πίσω.

Αυτό που είδε η Polly στη συνέχεια ήταν κάτι που δεν είχε ξαναδεί ποτέ.

Η Pasta έστειλε δύο πλοκάμια προς τον λαβύρινθο πριν το σώμα της φύγει από τη γωνία. Τα δύο πλοκάμια κινήθηκαν ανεξάρτητα. Το ένα πήγε από πάνω. Το άλλο γλίστρησε κατά μήκος του πατώματος, μέσα στον λαβύρινθο. Τα πλοκάμια δεν συντονίζονταν. Κινούνταν σαν να ήταν ξεχωριστά πλάσματα.

Αυτό δεν ήταν μεταφορά. Ένα χταπόδι έχει περίπου πεντακόσια εκατομμύρια νευρώνες. Τα δύο τρίτα δεν βρίσκονται στον κεντρικό εγκέφαλο. Είναι στα πλοκάμια. Κάθε πλοκάμι έχει το δικό του νευρικό σύστημα. Κάθε πλοκάμι μπορεί να λύσει απλά προβλήματα μόνο του.

Το πρώτο πλοκάμι πέρασε τον διάδρομο. Έφτασε στην πρώτη στροφή, σταμάτησε, ένιωσε και στράφηκε. Το δεύτερο πλοκάμι βρήκε τη μικρή πύλη και εξέτασε τις άκρες της. Το πρώτο πλοκάμι έφτασε στην πύλη από μέσα. Το δεύτερο πλοκάμι πίεσε από έξω. Η πύλη άνοιξε.

Το πλοκάμι πήρε το κρέας καβουριού.

Η Pasta δεν είχε μετακινήσει το σώμα της από τη γωνία της.

Η Chiara, παρακολουθώντας το βίντεο, εξέπνευσε αργά. "Τα πλοκάμια πήραν το φαγητό. Έλυσε το χταπόδι τον λαβύρινθο ή το έλυσαν τα δύο πλοκάμια μαζί; Δεν ξέρουμε."

Η Polly κοίταξε την Pasta. Το χταπόδι τεντώθηκε αργά, συγκέντρωσε τα πλοκάμια της και τράβηξε το κρέας καβουριού στο ράμφος της.

Υπάρχει μια φράση που χρησιμοποιούν οι επιστήμονες όταν δεν μπορούν να εντάξουν ένα πλάσμα στις κατηγορίες που είχαν πριν το γνωρίσουν. Εξωγήινη νοημοσύνη. Η Polly το είχε θεωρήσει ποιητικό. Σήμερα το αναθεώρησε. Μπορεί να είναι κυριολεκτικό.