நினைக்கும் உடல்

மூன்றாவது காலை, கியாரா ஒரு புதிய பரிசோதனையைத் தொடங்கினாள். அவள் டாங்கின் தரையில் ஒரு சிறிய அக்ரிலிக் மழையை வைத்தாள். மழையின் மையத்தில் ஒரு சிறிய நண்டு இறைச்சி துண்டு இருந்தது. சுவர்கள் வெளிப்படையானவை, ஆனால் பாதை சிக்கலானது: இரண்டு வலது திருப்பங்கள், ஒரு இடது திருப்பு, மேலும் ஒரு சிறிய அறை வாயில், அது ஒரு பக்கம் மட்டுமே திறக்க முடியும்.

பாஸ்டா அவளது வழக்கமான மூலையில் இருந்து ஏற்கனவே கவனித்துக் கொண்டிருந்தாள். கியாரா ஒரு சிறிய வீடியோ கேமராவை விளிம்பில் அமைத்து பின்வாங்கினாள்.

பாலி அடுத்ததாக பார்த்தது அவள் இதற்கு முன் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை.

பாஸ்டா இரண்டு கைகளை மழையின் நோக்கி அனுப்பினாள், அவளது உடல் மூலையை விட்டு வெளியேறுவதற்கு முன். இரண்டு கைகளும் ஒருவருக்கொருவர் சாராமலே நகர்ந்தன. ஒன்று மழையின் மேல் சென்று, அமைப்பை ஆராய்ந்தது. மற்றொன்று தரையில் வழுக்கி, மழையின் நுழைவில் நுழைந்தது. இரண்டு கைகளும் ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைக்கவில்லை. அவை தனித்தனியாக செயல்பட்டன.

இது ஒரு உவமை அல்ல. கியாரா விளக்கினாள், இது நடக்கும்போது: ஒரு ஒட்டகச்சிவிங்கி சுமார் ஐந்நூறு மில்லியன் நரம்பணுக்களை கொண்டுள்ளது. அவற்றில் இரண்டு மூன்றாம் பங்கு அதன் மைய மூளையில் இல்லை. அவை அதன் கைகளில் உள்ளன. ஒவ்வொரு கையும் தனித்தனி சிக்கலான நரம்பு அமைப்பைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு கையும் தனியாக எளிய பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க முடியும். மைய மூளை உயர் நிலை நோக்கத்தைக் கொடுக்கும். கைகள் விவரங்களை பேச்சுவார்த்தை நடத்துகின்றன.

பாலி டாங்கின் விளிம்பில் துள்ளிக்கொண்டே இருந்தாள். முதல் கை மழையின் வழித்தடத்தைத் துளைத்தது. அது முதல் திருப்பத்தை அடைந்தது, நின்றது, உணர்ந்தது, திரும்பியது. அது இரண்டாவது திருப்பத்தை அடைந்தது. பாஸ்டாவின் உடல் இன்னும் அவளது மூலையில் இருந்து நகரவில்லை. மேல் ஆராயும் இரண்டாவது கை, அறையின் சிறிய வாயிலை கண்டது மற்றும் அதன் விளிம்புகளை சோதித்தது. அது ஒருமுறை தள்ளியது. வாயில் சிறிது திறந்தது.

முதல் கை மழையின் உள்ளே இருந்து வாயிலை அடைந்தது. அது எதிர்மறை திசையில் தள்ளியது. வாயில் திறந்தது.

கை நண்டு இறைச்சியை எடுத்தது.

முழு பரிமாற்றமும் சுமார் முப்பது விநாடிகளில் நடந்தது. பாஸ்டா அவளது முக்கிய உடலை ஒருமுறையும் நகர்த்தவில்லை.

கியாரா, அவளது வீடியோ திரையை பார்த்து, மெதுவாக மூச்சுவிட்டாள். "இதுதான் நாங்கள் இன்னும் புரிந்து கொள்ளாத பகுதி," அவள் சொன்னாள். "கைகள் உணவைப் பெற்றன. ஒட்டகச்சிவிங்கி மழையைத் தீர்த்ததா? அல்லது இரண்டு கைகளும் ஒன்றாக அதைத் தீர்த்தனவா, மைய மூளை முற்றிலும் வேறு ஏதோ செய்துகொண்டிருந்ததா? நாங்கள் அறியவில்லை. இரண்டிற்கும் வாதங்கள் உள்ளன. நான் அடிப்படையாகவே இதைப் பற்றி வாதிப்பதற்காகவே சம்பளம் பெறுகிறேன்."

பாலி பாஸ்டாவை நோக்கிப் பார்த்தாள். ஒட்டகச்சிவிங்கி இப்போது அவளது உடலை மெதுவாக நீட்டிக்கிறாள், ஒரு பூனை போல. எட்டு கைகளும் ஒன்றாகக் கூடி, நண்டு இறைச்சியை அலகுக்கு இழுத்தன. மழை, காலியாக, டாங்கின் தரையில் இருந்தது.

அவர்கள் சந்தித்ததற்கு முன்பு ஒரு உயிரினத்தை அவர்கள் வைத்திருந்த வகைகளில் பொருத்த முடியாதபோது விஞ்ஞானிகள் பயன்படுத்தும் ஒரு சொற்றொடர் உள்ளது. அந்த சொற்றொடர் "அந்நிய நுண்ணறிவு." பாலி அதை விரிவுரைக் காணொளிகளில் கேட்டிருந்தாள். அது கவிதைபூர்வமானது என்று நினைத்தாள். இன்று, இரண்டு கைகளும் ஒருவருக்கொருவர் ஆலோசிக்காமல் மழையைச் செயல்படுத்துவதைப் பார்த்து, அவள் தனது எண்ணத்தை திருத்தினாள். அது சொற்செயல்முறை ஆகக்கூடும்.

கியாரா கேமராவைச் சுருட்டினாள். "எனக்கு ஒரு மதிய உணவு கூட்டம் உள்ளது," அவள் சொன்னாள். "நீங்கள் இங்கே இருங்கள். அவளுக்கு தோழமை பிடிக்கும்."

பாலி இருந்தாள். பாஸ்டா அவளது குழாய்க்கு திரும்பினாள். ஜன்னலின் வழியாக மாலை ஒளி மெதுவாக நீல சாம்பல் நிறத்திலிருந்து தங்கமாக மாறியது. ஒட்டகச்சிவிங்கி, அவ்வப்போது, ஒரு கண் திறந்து அவளைப் பார்த்தது.

பாலி எதுவும் பேசவில்லை. ஒட்டகச்சிவிங்கி, மிகவும் தெளிவாக, பேசப்படுவதற்காக காத்திருக்கவில்லை.