அறை 304-ல் ஒரு காட்சி

பதினொரு மணி கடந்த பிறகுதான் மார்கோஸ் ஹோட்டலை அடைந்தான். அவனுடைய விமானம் இரண்டு மணி நேரம் தாமதமாக வந்திருந்தது. டாக்ஸி ஓட்டுநர் நகரத்தின் வழியாக நீண்ட பாதையில் அழைத்துச் சென்றிருந்தார். அவன் தன் சூட்கேஸை லாபியின் தரையில் வைத்துவிட்டு, மேசைக்குப் பின்னால் இருந்த பெண்ணைப் பார்த்தான்.

"மார்கோஸ் சோட்டோ பெயரில் முன்பதிவு," என்றான். விமானத்தில் இந்த வாக்கியத்தை பயிற்சி செய்திருந்தான். அந்தப் பெண் சிறிது நேரம் டைப் செய்தாள், பின்னர் அவனால் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு முகபாவனை செய்தாள்.

"மன்னிக்கவும்," என்றாள் அவள். "உங்கள் அறை இப்போது கிடைக்கவில்லை. முன்பதிவு முறையில் பிரச்சனை ஏற்பட்டது. ஆனால் மூன்றாம் மாடியில் ஒரு அறை மீதம் இருக்கிறது." அவள் நிறுத்தினாள். "அதில் பால்கனி இருக்கிறது. அதே விலைதான்."

மார்கோஸ் வாதம் செய்யாமல் சாவியை வாங்கினான். லிஃப்ட் அவனை விட வயதானது. அது ஏறும்போது கரகரத்தது. அவன் 304 கதவைத் திறந்து திரைச்சீலைகளை இழுத்தபோது, நகரம் அவனுக்குக் கீழே விரிந்திருந்தது — கூரைகள், ஒளிரும் ஜன்னல்கள், நீரூற்று இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சிறிய சதுக்கம்.

அவன் கோட் அணிந்தபடியே பால்கனியில் நின்றான். நீரூற்றின் அருகில் இரண்டு பேர் ஒரு சிகரெட்டைப் பகிர்ந்துகொள்வதைப் பார்த்தான். காற்று குளிராக இருந்தது. அவன் நீண்ட நேரம் அசையவில்லை.