கார்லா பாத்திரங்கள் கழுவும்போது கையில் வெட்டிக் கொண்டாள். அது ஆழமாக இல்லை, ஆனால் இரத்தம் நிற்கவில்லை. அதனால் அவள் மருத்துவமனைக்கு சென்றாள். வரவேற்பாளர் அவளிடம் காப்பீட்டு அட்டை கேட்டார் மற்றும் ஒரு எண்ணை கொடுத்தார். நாற்பத்தேழு.
கதவின் மேல் உள்ள திரையில் 'இப்போது சேவை: 31' என்று இருந்தது. காத்திருக்கும் அறை நிரம்பி இருந்தது. ஒரு மனிதர் பத்திரிகையின் அதே பக்கத்தை பத்து நிமிடங்கள் படித்துக் கொண்டிருந்தார். ஒரு இளம் தந்தை தூங்கிக் கொண்டிருந்த குழந்தையை தழுவிக் கொண்டிருந்தார். ஒரு இளைஞன் தனது தொலைபேசியில் கண்களைப் பதித்துக் கொண்டிருந்தான்.
கார்லா அமர்ந்து எண்கள் மாறுவதைக் கவனித்தாள். 32. 33. 36. எண்கள் வரிசையாக நகரவில்லை. அவள் மறக்கப்பட்டுவிட்டாளா என்று எண்ணினாள்.
Read it. Then say it.
Shadow this paragraph in the PollyStop app — record yourself, see how close your pronunciation gets to a native speaker's, sentence by sentence. Free.
ஒரு மணி நேரம் கழித்து, திரையில் இறுதியாக 47 காட்டியது. அவள் கதவின் வழியாக சிறிய அலுவலகத்திற்குள் சென்றாள். மருத்துவர் அவளது கையை இரண்டு நிமிடங்கள் பார்த்தார். "அது ஒன்றுமில்லை," என்றார். "இரண்டு முறை சுத்தம் செய்யுங்கள். தையல் தேவையில்லை."
அவள் வெளியேறும்போது, காத்திருக்கும் அறை கிட்டத்தட்ட காலியாக இருந்தது. இளைஞன் போய்விட்டான். குழந்தை விழித்திருந்தது. மனிதர் இறுதியாக பக்கத்தை மாற்றியிருந்தார்.
