பீட்சா மற்றும் நீண்ட மதிய உணவு

கியாரா நீண்ட இத்தாலிய மதிய உணவுக்காக ஆய்வகத்தை மூடினாள். "என்னுடன் வா," என்றாள் அவள்.

பாலி அவளது தோளில் அமர்ந்திருந்தாள். அவர்கள் பூங்காவுக்குள் நடந்துசென்றனர்.

மதிய உணவுக்கான நேரத்தில் நாபிள்ஸ் நகரம் பரபரப்பாக இருந்தது. மக்கள் எஸ்பிரெஸ்ஸோ கடைகளுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தனர். தெருக்களில் பூண்டு மற்றும் தக்காளியின் மணம் வீசியது.

கியாரா அவளை ஒரு சிறிய பீட்சா கடைக்குக் கொண்டுசென்றாள். உள்ளே ஒரு பெரிய மரவீச்சு அடுப்பு இருந்தது. அந்த நெருப்பு மிகவும் சூடாக இருந்தது.

நியாபொலிடன் பீட்சா தனித்துவமானது. இந்த நகரத்திற்கு இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக இதற்கான விதிமுறைகள் உள்ளன. மாவு மாவு, தண்ணீர், உப்பு, மற்றும் ஈஸ்ட் கொண்டு தயாரிக்கப்படுகிறது. தக்காளிகள் வெசுவியஸ் மலையின் சரிவுகளில் இருந்து வருகின்றன. துளசி பசுமையாக உள்ளது. அடுப்பு பீட்சாவை தொண்ணூறு வினாடிகளில் சமைக்கிறது.

பீட்சா தயாரிப்பாளர் ஒரு பீட்சாவை அடுப்பில் வைத்தார். தொண்ணூறு வினாடிகள் கழித்து அதை வெளியே எடுத்தார். மேல் தோல் கருமையான புள்ளிகளுடன் இருந்தது. சீஸ் உருகியிருந்தது.

கியாரா பாலிக்கு ஒரு சிறிய துண்டு மேல் தோலை கொடுத்தாள். அது உப்பாகவும் கருகியதாகவும் மிகவும் இலகுவாகவும் இருந்தது. நாபிள்ஸ் இந்த பீட்சாவை இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக பாதுகாத்ததன் காரணத்தை பாலி புரிந்துகொண்டாள்.

"ஒக்டோபஸ்கள் புத்திசாலிகள், ஏனெனில் அவை சில ஆண்டுகள் மட்டுமே வாழ்கின்றன," என்றாள் கியாரா. "அவை விரைவாக கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். நாங்கள் மெதுவாக கற்றுக்கொள்ளலாம். பாஸ்டா அவள் அறிந்ததையெல்லாம் இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகளில் கற்றுக்கொள்ளும்."

அவர்கள் மெதுவாக திரும்பிச் சென்றனர். பிற்பகல் வெப்பமாக இருந்தது.