Ζώνες Ώρας

Το τέταρτο πρωί, το τρένο βρισκόταν κάπου δυτικά του Νοβοσιμπίρσκ. Η Πόλυ κοίταξε το μικρό ρολόι πάνω από την πόρτα του διαμερίσματος. Έδειχνε 06:30. Το ρολόι δεν είχε αλλάξει από τη Μόσχα. Όλα τα δρομολόγια του Υπερσιβηρικού εκτελούνται με την ώρα Μόσχας, σε όλο το μήκος της γραμμής, για επτά ημέρες και επτά ζώνες ώρας. Δεν μπορείς να λειτουργήσεις σιδηρόδρομο σε οκτώ χιλιάδες χιλιόμετρα αν κάθε σταθμός έχει διαφορετική ώρα.

Η τοπική ώρα έξω από το παράθυρο, ωστόσο, ήταν περίπου 10:30. Ο ήλιος είχε ανατείλει για έξι ώρες.

Αυτή η αποσύνδεση μεταξύ της ώρας του τρένου και της ώρας έξω ήταν, όπως είχε πει ο ελεγκτής, μία από τις μικρές πνευματικές προκλήσεις του ταξιδιού. Μέχρι το Βλαδιβοστόκ, το ρολόι του τρένου θα έλεγε κάτι και ο τοπικός ήλιος κάτι άλλο, με διαφορά επτά ωρών.

Η Πόλυ κατέβηκε και άρχισε να εξερευνά.

Το εστιατόριο ήταν τρία βαγόνια πιο κάτω. Κάθε βαγόνι ήταν μια μακριά ξύλινη σήραγγα. Οι ελεγκτές με πράσινες στολές κάθονταν με τα πόδια ψηλά διαβάζοντας εφημερίδες μεταξύ των στάσεων. Δεν φάνηκαν να εκπλήσσονται βλέποντας έναν παπαγάλο. Το τρένο είχε δει πολλά.

Το εστιατόριο ήταν βαμμένο ξεθωριασμένο κόκκινο έξω, ανοιχτό μπλε μέσα. Βαριές δαντελωτές κουρτίνες. Ξύλινα καθίσματα. Μια μικρή κουζίνα στο βάθος. Η Πόλυ κάθισε στο άδειο κάθισμα δίπλα στο παράθυρο.

Ένας σερβιτόρος με ένα σακάκι λίγο μεγαλύτερο από το μέγεθός του εμφανίστηκε με ένα μενού στα ρωσικά, αγγλικά και κινέζικα. Μπορς. Πελεμένι. Χαβιάρι σολομού. Ο σερβιτόρος πήρε πίσω το μενού και επέστρεψε με ένα μικρό πιάτο στο ύψος της Πόλυ: ψωμί, βούτυρο και σκοτεινή ρέγγα.

"Με τα κομπλιμέντα της κουζίνας," είπε στα αγγλικά.

Η ρέγγα ήταν αλατισμένη και έντονη. Το ψωμί είχε μια ελαφριά ξινίλα από τρεις ημέρες ζύμωσης. Το βούτυρο ήταν ανάλατο. Ο συνδυασμός ήταν κάτι που οι Ρώσοι έτρωγαν σε μακρινά ταξίδια με τρένο για εκατόν είκοσι χρόνια.

Έξω από το παράθυρο, η τάιγκα είχε αραιώσει σε ψηλό ανοιχτό λιβάδι. Ένα κοπάδι αγελάδων έβοσκε κοντά σε ένα μικρό ξύλινο σπίτι. Ένας άντρας με ποδήλατο περίμενε σε μια διάβαση.