Αναρρίχηση στο Ξηρότερο Μέρος

Η Πόλλυ ήρθε από την ακτή του Ειρηνικού στην Αντοφαγκάστα, ανέβηκε σταθερά για μια ώρα μέσα από ξηρούς παράκτιους λόφους και πέρασε στην Έρημο Ατακάμα.

Δεν υπάρχει καλή περιγραφή της Ατακάμα για κάποιον που δεν έχει βρεθεί εκεί. Είναι η ξηρότερη μη πολική έρημος στη Γη. Ορισμένοι μετεωρολογικοί σταθμοί στον πυρήνα της δεν έχουν καταγράψει ποτέ ούτε μια σταγόνα βροχής. Άλλοι σταθμοί έχουν αρχεία που φτάνουν πίσω τέσσερις αιώνες με τη βροχόπτωση να μετριέται σε χιλιοστά συνολικά, όχι ανά έτος. Η έρημος είναι, σύμφωνα με κάποιους ορισμούς, εκατόν πενήντα εκατομμυρίων ετών. Είναι παλαιότερη από τις Άνδεις. Παλαιότερη από τα ανθοφόρα φυτά. Η ατμόσφαιρα πάνω από αυτή είναι τόσο ξηρή, τόσο ήρεμη και τόσο απαλλαγμένη από φωτορύπανση που περισσότερο από το μισό της επαγγελματικής αστρονομίας που γίνεται από τη Γη πραγματοποιείται σε απόσταση τετρακοσίων χιλιομέτρων από εδώ.

Η Πόλλυ ανέβαινε. Το έδαφος κάτω της είχε το χρώμα της κανέλας και της σκουριάς. Αλμυρές πεδιάδες εμφανίζονταν στο βάθος, εκτυφλωτικά λευκές. Ηφαίστεια αναδύονταν στην ομίχλη των Άνδεων προς τα ανατολικά. Ο δρόμος, όπου υπήρχε, ήταν μια λεπτή μαύρη κορδέλα ανάμεσα σε άδειους λόφους.

Ο προορισμός της ήταν το Σέρο Παρανάλ, ένα βουνό περίπου δύο χιλιάδες εξακόσια μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καλυμμένο από τέσσερις τεράστιους λευκούς θόλους. Το Ευρωπαϊκό Νότιο Παρατηρητήριο είχε κατασκευάσει το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο εδώ το 1998. Οι τέσσερις θόλοι φιλοξενούσαν τους τέσσερις κύριους καθρέφτες του VLT, καθένας με διάμετρο οκτώ κόμμα δύο μέτρα.

Η Πόλλυ κατέβηκε χαμηλά πάνω από τον δρόμο πρόσβασης. Ένα μικρό μίνι λεωφορείο ανέβαινε προς το συγκρότημα της κορυφής, γεμάτο με αστρονόμους και μηχανικούς που ξεκινούσαν τις εβδομαδιαίες παρατηρησιακές τους βάρδιες. Ακολούθησε το λεωφορείο μέχρι τη διαμονή, το χαμηλό κυκλικό υπόγειο ξενοδοχείο όπου κοιμούνται οι εργαζόμενοι του Παρανάλ.

Η διαμονή, όπως φαινόταν από πάνω, ήταν θαμμένη στην πλαγιά του βουνού. Μόνο μια μικρή πισίνα, μια κυκλική υποδοχή και ο δρόμος εισόδου ήταν ορατά από τον αέρα. Η πισίνα είχε γυάλινη οροφή. Υπήρχε επειδή οι αστρονόμοι δεν επιτρέπονταν να βγαίνουν έξω κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η έρημος είναι εχθρική προς το δέρμα. Η πισίνα ήταν ο τρόπος να βρίσκονται κοντά στο νερό για μία ώρα την ημέρα.

Η Πόλλυ προσγειώθηκε στο χείλος του θόλου της πισίνας. Ένας άντρας με μακρυμάνικο μπλουζάκι και σκούρα γυαλιά ανέβαινε από την πισίνα. Την παρατήρησε, σταμάτησε και γέλασε σιγανά. "Είσαι με την ομάδα κοσμοχημείας;" ρώτησε με ισπανική προφορά στα αγγλικά. Η Πόλλυ έγειρε το κόκκινο κεφάλι της. Εκείνος κούνησε το κεφάλι του, ακόμα χαμογελώντας, και μπήκε στη διαμονή.

Ο ήλιος ήταν ψηλά. Η σκιά που έριχνε η Πόλλυ στο λευκό τσιμέντο ήταν τόσο κοφτερή που μπορούσε να κόψει. Ο αέρας ήταν λεπτός. Το ένιωθε στους πνεύμονές της.

Καθόταν στη σκιά μιας προεξοχής. Από εδώ, οι τέσσερις λευκοί θόλοι του VLT ήταν ορατοί στην κορυφή πάνω, κλειστοί ενάντια στην ημέρα. Θα άνοιγαν ένας-ένας μετά το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι τότε, η Πόλλυ σκόπευε να βρίσκεται στην πεζογέφυρα του UT1, του τηλεσκοπίου μονάδας που ονομάζεται Αντού, που σημαίνει "ο Ήλιος" στη γλώσσα των Μαπούτσε, των ανθρώπων της νότιας Χιλής.