Polly wleciała nisko przez kanion Merced, jej czerwono-pomarańczowa głowa skierowana była w stronę wiatru pachnącego sosną i granitem. Poniżej otwierała się dolina. Wysokie klify po obu stronach. Rzeka o kolorze szarego metalu. Długi zielony dywan.
Wspięła się i skręciła. Z powietrza Dolina Yosemite wyglądała jak ogromne U wycięte w skale. To było prawie prawda. Dwadzieścia tysięcy lat temu, lodowiec o grubości kilometra przetoczył się tędy. Oderwał bloki granitu ze ścian i wyrównał dno.
Poleciała w stronę El Capitan. Ściana miała dziewięćset metrów jasnoszarej skały, prawie pionowej. Dwa maleńkie punkty koloru przyczepione były do ściany. Wspinacze. Byli tam od dwóch dni. Będą tam jeszcze dwa.
Polly usiadła na sośnie na krawędzi. Igły pachniały maślanką w słońcu. Teraz mogła lepiej widzieć wspinaczy. Poruszali się ostrożnie, ruch po ruchu. Żaden z nich nie patrzył w dół.
Ciężarówka strażnika parku wspinała się drogą poniżej. Polly pomyślała: najlepszym sposobem na poznanie parku jest z miejsca pracy strażnika.
Poleciała w dół południowej krawędzi, powoli. Sęp indykowy unosił się obok niej na ciepłym prądzie powietrza, nie machając ani razu skrzydłami. Polly poprawiła okulary na wietrze i obserwowała, jak sęp się wznosi.
Read it. Then say it.
Shadow this paragraph in the PollyStop app — record yourself, see how close your pronunciation gets to a native speaker's, sentence by sentence. Free.
Na dnie doliny powietrze było ciepłe i przytłumione pod drzewami. Wylądowała na przewróconej sośnie. Miała dwa metry średnicy u podstawy. Upadła dawno temu. Mech już na niej rósł.
Rzeka Merced przepływała obok, brązowa od wiosennych roztopów. Polly zeskoczyła i postawiła swoje żółte stopy w zimnym piasku na brzegu. Woda sprawiała, że jej palce bolały.
Znak parku głosił: AUTOBUS DO CENTRUM TURYSTYCZNEGO. Polly rozciągnęła swoje niebiesko-tealowe skrzydła i poleciała na przystanek.
Autobus był długim zielonym pojazdem. Kobieta w brązowym mundurze była kierowcą. "Jedziesz?" zapytała. Polly przechyliła głowę. Kobieta otworzyła drzwi.
Polly wskoczyła do środka i usiadła przy poręczy. Autobus ruszył. Na zewnątrz, El Capitan powoli przesuwał się za oknami. Kierowca powiedziała: "Ostatni przystanek." Polly schowała głowę pod skrzydło i zasnęła.
