Dalgıç Şahin

Polly, iki gün boyunca doğan kuşunu düşündü. Onun dalışının şeklini hissetmek istiyordu.

Üçüncü sabah, ziyaretçi alanları dolmadan önce El Capitan'a gitti. Yüksek bir çıkıntıda bir doğan buldu. Bu, Tomas ile gördüğü dişiden daha küçük olan bir erkekti. Arka tarafı arduvaz grisi, göğsü beyaz çizgiliydi. Bir şeyler yiyordu.

Polly, elli metre uzakta bir manzanita dalına tüneyip bekledi.

Doğan yemeğini bitirdi. Gagasını kayaya sildi ve ona baktı. Sonra çıkıntıdan adım attı.

Kanatlarını çırpmadı. Kanatlarını gövdesine doğru katladı, bir sapın içine çekilen bir yaprak gibi, ve düştü. Hızlandı. İki saniye içinde kayalığın ortasından geçti. Sonra kanatlarını açtı, döndü ve bir çıkıntının arkasında kayboldu.

Bir doğan kuşu dalışta saatte 380 kilometre hıza ulaşabilir. Bu, dünyadaki herhangi bir hayvanın en hızlı hareketidir. Bu kadar hızlı dalış yaparken yaralanmamak için, doğanların rüzgarı dışarıda tutmak için gözlerinin üzerine kapanan üçüncü bir göz kapağı vardır. Burun deliklerinde, akciğerlerine giren havayı yavaşlatan küçük koniler bulunur.

Polly, o dalış için yaratılmamıştı. Bunu biliyordu. Ama merakı bilmekten daha büyüktü.

Çıkıntıya uçtu ve aşağıya baktı. Düşüş neredeyse dikeydi. Kanatlarını yeşil gövdesine doğru katladı. Öne doğru eğildi. Düştü.

Bu bir doğan dalışı değildi. Bu, çok acele eden bir papağandı. Sallandı. Rüzgar bir kanadının altına girdi. Düzeltmeye çalıştı, çizgiyi kaybetti, tekrar düzeltti. Yirmi metre sonra kanatlarını açtı ve gevşek, utangaç bir yay çizerek çıktı.

Tekrar denedi, daha küçük, daha alçak bir yerden. Sonra tekrar, daha da alçaktan. Öğlene kadar sekiz kısa dalış yapmıştı. Hiçbiri doğan dalışı değildi. Ama hepsi bir öncekinden biraz daha iyiydi.