Ο Κόλπος της Νάπολης

Η Πόλυ έφτασε πάνω από τον Κόλπο της Νάπολης αργά το πρωί. Το νερό είχε το χρώμα του πράσινου γυαλιού. Το Όρος Βεζούβιος καθόταν στην άλλη πλευρά του κόλπου, εν μέρει κρυμμένο από την ομίχλη. Ο αέρας μύριζε αλάτι και πετρέλαιο από τα αλιευτικά σκάφη.

Ακολούθησε την ακτογραμμή. Μπορούσε να δει μπουγάδες να κρέμονται από τα μπαλκόνια και σκούτερ στους δρόμους.

Ο προορισμός της ήταν ένα παλιό κτίριο πάνω στο νερό. Μια μικρή χάλκινη πινακίδα έγραφε ΣΤΑΖΙΟΝΕ ΖΩΟΛΟΓΙΚΑ ΑΝΤΟΝ ΝΤΟΡΝ, ΙΔΡΥΘΗΚΕ 1872.

Η Πόλυ γνώριζε για αυτό το μέρος. Ιδρύθηκε από έναν Γερμανό ζωολόγο ονόματι Άντον Ντορν. Ο Κόλπος της Νάπολης είναι ένα από τα πλουσιότερα θαλάσσια οικοσυστήματα στην Ευρώπη. Το ινστιτούτο μελετά χταπόδια από το 1873. Είναι το παλαιότερο ινστιτούτο θαλάσσιας βιολογίας που λειτουργεί ακόμα στον κόσμο.

Κάθισε στο κάγκελο. Μια νεαρή ερευνήτρια με μπλε εργαστηριακή ποδιά ξεκλείδωσε την πίσω πόρτα. Είδε την Πόλυ και χαμογέλασε. "Έλα μέσα."

Το κτίριο μύριζε θαλασσινό νερό. Μακριοί διάδρομοι περνούσαν ανάμεσα σε δωμάτια γεμάτα δεξαμενές. Μέσα από τα γυάλινα τοιχώματα, η Πόλυ είδε σαρδέλες, ένα μικρό χταπόδι σε μια γωνία και ένα θαλάσσιο λαγό πάνω σε ένα φύκι.

Η ερευνήτρια ονομαζόταν Κιάρα Μπιανκί. Μελετούσε τη νοημοσύνη των κεφαλόποδων εδώ και εννέα χρόνια. "Τα χταπόδια είναι τα πιο έξυπνα ζώα εδώ," είπε. "Ή τουλάχιστον τα πιο έξυπνα που είμαστε σίγουροι ότι έχουν συνείδηση."

Έφτασαν σε μια ψηλή στρογγυλή δεξαμενή. Μια κάρτα στο πλάι έγραφε ΠΑΣΤΑ, 2.3KG, GPO. Μέσα, διπλωμένο σε ένα πηνίο πλαστικού σωλήνα, ήταν ένα γιγάντιο χταπόδι του Ειρηνικού. Οκτώ χέρια τυλιγμένα τακτικά γύρω του. Ένα χρυσό μάτι παρακολουθούσε μέσα από το γυαλί.

Η Κιάρα άφησε τον καφέ της. "Πάστα," είπε, "γνωρίστε την Πόλυ."

Το χταπόδι δεν κινήθηκε. Αλλά το μάτι του έμεινε στην Πόλυ.

"Μπορείς να καθίσεις στο χείλος," είπε η Κιάρα. "Δεν θα σε πιτσιλίσει. Είναι ήρεμη τα πρωινά. Γίνεται έξυπνη τα απογεύματα."