Βλαδιβοστόκ

Το έβδομο πρωινό, το τρένο έπρεπε να φτάσει στο Βλαδιβοστόκ στις 06:15 ώρα Μόσχας, δηλαδή 13:15 τοπική ώρα. Η Πόλυ ξύπνησε με το πρώτο φως της τοπικής αυγής, κάπου γύρω στις πέντε.

Μέσα από το παράθυρο, το δάσος είχε δώσει τη θέση του σε χαμηλούς κυματιστούς λόφους και χορτάρι. Ο Ειρηνικός ήταν κάπου μπροστά. Μπορούσε να τον αισθανθεί, όπως μπορείς να αισθανθείς μια μεγάλη μάζα νερού πριν τη δεις.

Ο τελευταίος σταθμός πριν το Βλαδιβοστόκ ήταν το Ουσουρίσκ. Το τρένο σταμάτησε για δεκαπέντε λεπτά. Η Πόλυ κατέβηκε. Μια γυναίκα πουλούσε καπνιστό ψάρι από ένα πτυσσόμενο τραπέζι. Τα ψάρια ήταν ασημένια. Τα μάτια τους ήταν ακόμα καθαρά. Η Πόλυ δοκίμασε ένα μικρό κομμάτι. Η γυναίκα το τύλιξε σε εφημερίδα και δεν δέχτηκε πληρωμή. Κάποιες αγορές λειτουργούν έτσι.

Ο Ειρηνικός εμφανίστηκε στη δεξιά πλευρά του τρένου γύρω στις έντεκα τοπική ώρα. Ήταν γκρίζος και λαμπερός.

Το Βλαδιβοστόκ εμφανίστηκε ξαφνικά. Η πόλη είναι χτισμένη σε λόφους που κατεβαίνουν στη θάλασσα. Το τρένο περνά μέσα από έναν από αυτούς τους λόφους. Το τέλος της γραμμής είναι στο λιμάνι. Το τέρμα των γραμμών απέχει σαράντα μέτρα από το νερό.

Το τρένο έκανε την τελική του στάση. Το ρολόι πάνω από την πόρτα του διαμερίσματος, που ήταν στη ώρα Μόσχας για επτά ημέρες, έδειχνε 06:23. Το τοπικό ρολόι στο σταθμό έδειχνε 13:23.

Η Πόλυ κατέβηκε στην αποβάθρα. Το Βλαδιβοστόκ ήταν μια λιμενική πόλη με χαμηλά πέτρινα κτίρια και απότομους δρόμους. Ο αέρας μύριζε ψάρι, σκουριά και αλάτι.

Στο τέλος της αποβάθρας υπήρχε ένας μικρός λευκός οβελίσκος. Η επιγραφή έγραφε ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΟ 9,289. Το τέλος της γραμμής.

Η Πόλυ στάθηκε στον οβελίσκο για ένα μακρύ λεπτό. Επτά ημέρες. Μισό δισεκατομμύριο χρόνια από βράχο των Ουραλίων. Είκοσι πέντε εκατομμύρια χρόνια της Βαϊκάλης. Ένας γερανός. Οκτώ ζώνες ώρας, από τις οποίες το τρένο είχε παρατηρήσει μόνο μία.

Τέντωσε τα φτερά της. Ο Ειρηνικός ήταν λίγο πιο πέρα από το τείχος του λιμανιού. Ανυψώθηκε από την αποβάθρα, ανέβηκε πάνω από τους γερανούς του λιμανιού των εμπορευματοκιβωτίων και βγήκε πάνω από τον κόλπο.