பள்ளத்தாக்கை விட்டு புறப்படுதல்

தோமஸ் மீண்டும் பணியில் இருந்தார். அவர் பொள்ளியை பார்வையாளர் மையக் கியோஸ்க்கில் சூரியன் உதயமான பிறகு கண்டுபிடித்தார். அவரிடம் புதிய காபி கொண்ட ஒரு தெர்மோஸ் இருந்தது. அதை ஒரு நாற்காலியில் வைத்து, அதற்குப் பக்கத்தில் அமர்ந்தார்.

ஒரு சில நேரம் அவர்கள் அதிகம் பேசவில்லை. பொள்ளி தனது இறகுகளை சீரமைத்துக் கொண்டிருந்தாள். காலை குளிராகவும், நதியின் மணமும் வீசிக் கொண்டிருந்தது.

"நீங்கள் இங்கிருந்து புறப்படுகிறீர்கள் என நான் நினைக்கிறேன்," என்று தோமஸ் இறுதியில் சொன்னார்.

பொள்ளி தனது சிவப்பு தலைகளை சாய்த்தாள். அவர் மெதுவாக தலை அசைத்தார்.

அவர் அவளுக்கு பூங்காவின் மற்ற பகுதிகளைப் பற்றி சொன்னார், அவள் இன்னும் சென்று பார்க்காத பகுதிகள். டியோகா சாலையின் மேல் உள்ள உயர்ந்த நிலப்பரப்பு, அதன் ஏரிகள் மற்றும் வெற்று கிரானைட் குன்றுகளுடன். வடக்கு நோக்கி உள்ள மற்றொரு பள்ளத்தாக்கான ஹெட்ச் ஹெச்சி, நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு அணைக்கப்பட்டு நீர்த்தேக்கமாக மாற்றப்பட்டது, இன்னும் அழகாகவும், பெரும்பாலும் வெறிச்சோடியும் உள்ளது. துவோலம்னே மேடோக்களில் உள்ள செம்மரக் காடுகள். இந்த இடங்களை அவர் பதினான்கு ஆண்டுகள் ஒரு மலைத் தொடரை அறிந்து கொண்ட ஒருவரின் அமைதியான பெருமையுடன் பேசினார்.

"இந்த இடம் உங்களுக்கு எல்லாவற்றையும் காட்டாது," என்றார் அவர். "நீங்கள் இங்கே வாழ்ந்தாலும் கூட. நீங்கள் சில துண்டுகளைப் பிடிக்கிறீர்கள். பறவைகள், லில்லிகள், புதன் அன்று மில்கி வே, ஆனால் வியாழன் அன்று இல்லை. மக்கள் மூன்று நாட்களுக்கு வந்து பார்த்துவிட்டதாக நினைக்கிறார்கள். அவர்கள் ஒரு அஞ்சல் அட்டையை பார்த்தார்கள்." அவர் தனது காபியை அருந்தினார். "ஒரு துண்டை முழுவதும் பார்க்கிறீர்கள் என்பதே நல்லது என நான் நினைக்கிறேன். நான் உங்களுக்கு சொன்ன பறவைகள்? பதினான்கு ஆண்டுகள் ஆகியும் அவர்கள் நாளை என்ன செய்யப் போகிறார்கள் என்று எனக்கு தெரியாது."

பொள்ளி எல் கேபிடன் பாறையின் மேல் இருந்து அவளது குதிப்புகளை நினைத்தாள். அவள் ஒருமுறையும் சுத்தமாக தரையிறங்கவில்லை. ஒவ்வொரு முறையும் அவள் குறைவாக மோசமாக இருந்தாள். அவள் ஒரு வாழ்நாள் முழுவதும் குறைவாக மோசமாக இருக்க முடியும் என நினைத்தாள்.

ஒரு ஷட்டில் பஸ் வந்தது. அதே பச்சை பஸ். அதே ஓட்டுநர். ஓட்டுநர் கதவைத் திறந்தபோது தோமஸுக்கு கையை அசைத்தார். தோமஸ் திரும்ப கையை அசைத்தார்.

"போய் விடுங்கள்," என்றார் அவர். அவர் எழுந்தார். அவர் தனது காபியை முடிக்கவில்லை.

பொள்ளி தனது நீல-பச்சை இறகுகளை நீட்டினாள். ஷட்டில் கதவு இன்னும் திறந்திருந்தது. காலை காட்டின் சூடாகும் பைன் மணமும், பஸின் மங்கலான டீசல் மணமும், அதற்கு அப்பால் நதியின் மணமும் அவளுக்கு தெரிந்தது.

அவள் நாற்காலியின் தடுப்பிலிருந்து பறந்து, பார்வையாளர் மையத்தின் மேல் ஒரு முறை சுற்றி, மேலே ஏறினாள். பள்ளத்தாக்கு கீழே இறங்கியது. இடது பக்கம் எல் கேபிடன் நின்றது. வலது பக்கம் ஹாஃப் டோம். மெர்செட் தரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

அவள் மேல் விளிம்பில் மேற்கே திரும்பினாள். அவளுக்கு கீழே, ஒரு பறவை குன்றின் முகப்பில் சிறிய பறவைகள் கூட்டத்தை வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தது. பொள்ளி அதை அரை நிமிடம் பார்த்தாள். பின்னர் அவள் விரும்பிய காற்றை கண்டுபிடித்து, அதை பூங்காவை விட்டு வெளியே கொண்டு செல்ல அனுமதித்தாள்.

அவளுக்கு பின்னால், தோமஸ் ஏற்கனவே மேடோகை நோக்கி நகர்ந்து கொண்டிருந்தார். அவரிடம் ஒரு கிளிப்போர்டு இருந்தது. இன்று, நாளை, அடுத்த ஆண்டு குறிக்க கொன்றை லில்லிகள் இருக்கும்.