Polly, Merced kanyonundan alçaktan geçti, kırmızı-turuncu başı çam reçinesi ve granit tozu kokan rüzgara dönüktü. Altında vadi açıldı. Her iki yanda dik kayalıklar. Kurşun rengi bir nehir. Uzun bir yeşil zemin.
Yükseldi ve döndü. Havadan bakıldığında, Yosemite Vadisi, dikkatli bir dev tarafından taştan oyulmuş bir U harfi gibi görünüyordu. Bu çok da uzak bir tahmin değildi. Yirmi bin yıl önce, bin metre kalınlığında bir buz tabakası buradan geçmiş, duvarlardan granit bloklarını koparıp zemini düzlemişti. Vadi, o buzun negatif şekliydi.
El Capitan'a doğru yöneldi. Duvar, neredeyse dikine, dokuz yüz metre soluk gri kayaydı. Yüzeyin yarısına yakın bir yerde iki küçük renkli nokta yapışmıştı. Tırmanıcılar. İki gündür oradaydılar ve iki gün daha orada olacaklardı.
Polly, rüzgarla eğilmiş bir jeffrey çamının tepesine kondu. İğneler güneşte karamela gibi kokuyordu. Buradan tırmanıcıları daha net görebiliyordu. Her biri dikkatli bir hareketle, küçük metal plakalarla sabitlenmişti. Uzun bir dakika izledi. Hiçbiri aşağı bakmadı.
Bir korucu kamyoneti aşağıdaki yoldan tırmandı. Polly bunu fark etti. Tanıdığı bir önceki papağandan, bir parkı öğrenmenin en iyi yolunun çalışan bir korucunun yolcu koltuğundan olduğu söylenmişti. Bunu bir süre düşündü.
Güney kenarından yavaşça aşağı uçtu, havayı olduğu gibi alarak. Bir hindi akbabası, kanat çırpmadan bir termal üzerinde yanından yükseldi. Polly, gözlüklerini rüzgara karşı daha düzgün bir şekilde eğdi ve akbabanın yükselişini izledi.
Vadi tabanında, hava gölgelik altında sıcak ve loştu. Düşmüş bir şeker çamına kondu ve tüylerini yerleştirdi. Çamın tabanı belki iki metre genişliğindeydi. Uzun zaman önce devrilmişti. Üzerinde yosun çalışmaya başlamıştı bile.
Read it. Then say it.
Shadow this paragraph in the PollyStop app — record yourself, see how close your pronunciation gets to a native speaker's, sentence by sentence. Free.
Merced Nehri, bahar erimesiyle kahverengi akıyordu. Polly, sarı ayaklarını kenarındaki ıslak kuma koydu. Su, parmaklarının sızlamasına yetecek kadar soğuktu.
Yol kenarındaki bir park tabelasında ZİYARETÇİ MERKEZİNE SERVİS yazıyordu. Polly bunu düşündü. Sonra mavi-yeşil kanatlarını gerdi ve vadinin aşağısındaki servis durağına doğru yola çıktı.
Servis, açık pencereli uzun yeşil bir otobüstü. Kahverengi üniformalı bir kadın şofördü. Polly'ye şaşırmadan baktı. "Biniyor musun?" Polly başını eğdi. Kadın kapıyı açtı.
Polly otobüsün içindeki bir korkuluğa zıpladı. Otobüs hareket etti. Dışarıda, El Capitan yavaşça pencerelerin önünden geçti. Polly, tırmanıcıların tekrar küçüldüğünü izledi. Yarın yukarı çıkmanın bir yolunu bulacaktı.
Servis, ziyaretçi merkezine yanaştı. Polly korkulukta kaldı. Şoför, "Son durak," dedi ve güldü. "İstersen burada uyuyabilirsin." Polly başını kanadının altına soktu. Öyle yaptı.
