Ο Αμούρ

Το πρωί της έκτης ημέρας, το τρένο διέσχιζε την Άπω Ανατολή της Ρωσίας. Η τάιγκα είχε αλλάξει χαρακτήρα ξανά. Τα κυρίαρχα δέντρα τώρα ήταν κορεάτικο πεύκο, μαντζουριανή φτελιά και μογγολική βελανιδιά. Το δάσος φαινόταν πιο κοντά, με κάποιο τρόπο, ακόμα και από το τρένο. Μικρότερα δέντρα, περισσότερη ποικιλία, ένα μπλέξιμο από κληματίδες στους χαμηλότερους κορμούς. Αυτό ήταν το εύκρατο τροπικό δάσος της Άπω Ανατολής της Ρωσίας, ένα από τα πιο υγρά δάση στον κόσμο εκτός των τροπικών.

Η Πόλυ ήταν μόνη στο διαμέρισμα. Ο Πάβελ είχε κατέβει στο Ουλάν-Ούντε δύο νύχτες πριν. Ο στρατιώτης είχε μεταφερθεί σε άλλο βαγόνι. Δύο ακόμη επιβάτες είχαν περάσει και κατέβει σε μικρότερους σταθμούς. Η νέα κάτοικος της πάνω κουκέτας ήταν μια λεπτή γυναίκα γύρω στα πενήντα που κοιμόταν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και διάβαζε τη νύχτα.

Ένα μοναχικό εμπορικό τρένο πέρασε στην αντίθετη κατεύθυνση. Ήταν σχεδόν δύο χιλιόμετρα μακρύ. Μετέφερε ξυλεία. Η Πόλυ μέτρησε τριάντα οκτώ πλατφόρμες πριν σταματήσει να μετράει.

Το τρένο έφτασε στο Χαμπάροβσκ το πρωί. Το Χαμπάροβσκ βρίσκεται στον ποταμό Αμούρ, τον όγδοο μεγαλύτερο ποταμό στον κόσμο, που σχηματίζει μεγάλο μέρος των συνόρων μεταξύ Ρωσίας και Κίνας. Από την πλατφόρμα, η Πόλυ μπορούσε να δει τον ποταμό μέσα από το κενό μεταξύ δύο κτιρίων. Ήταν πλατύς. Είχε το χρώμα του δυνατού τσαγιού. Στην απέναντι όχθη, μόλις ορατή μέσα από την ομίχλη, ήταν η Κίνα.

Η Πόλυ κατέβηκε στην πλατφόρμα. Περπάτησε κατά μήκος του τρένου. Ήταν καλό να χρησιμοποιεί τα πόδια της.

Ένας γερανός της Άπω Ανατολής της Ρωσίας στεκόταν στην άκρη ενός μικρού έλους κοντά στις αυλές του σταθμού. Ήταν ένα ασπρόμαυρο πουλί με κόκκινο γύρω από το μάτι του, σχεδόν δύο μέτρα ψηλό, παρακολουθώντας το τρένο με την υπομονή ενός ζώου που είχε δει πολλά τρένα. Η Πόλυ έγειρε το κόκκινο κεφάλι της προς αυτό. Ο γερανός έγειρε το κεφάλι του πίσω. Η Πόλυ πλησίασε. Ο γερανός δεν κινήθηκε.

Ο γερανός της Άπω Ανατολής της Ρωσίας είναι ένας από τους σπανιότερους γερανούς στον κόσμο. Υπάρχουν ίσως τρεις χιλιάδες από αυτούς που αναπαράγονται κυρίως στη λεκάνη του Αμούρ. Έχει έναν μακρύ, προσεκτικό χορό φλερτ που διαρκεί ώρες και φαίνεται, στους ανθρώπους, σαν μια πράξη μεγάλης αξιοπρέπειας. Ο γερανός μπροστά στην Πόλυ δεν χόρευε. Περίμενε.

Ένας ελεγκτής σφύριξε. Η Πόλυ επέστρεψε στο τρένο. Στράφηκε στην πόρτα και κοίταξε τον γερανό. Ο γερανός την κοιτούσε ακόμα. Τότε σήκωσε πολύ αργά τον μακρύ του λαιμό και περπάτησε, με προσεκτικά βήματα, μακριά της στο έλος.

Το τρένο αναχώρησε από το Χαμπάροβσκ και στράφηκε νότια. Ο Ειρηνικός ήταν λιγότερο από επτακόσια χιλιόμετρα μακριά τώρα. Το δάσος έξω από το παράθυρο γινόταν πιο πυκνό. Ένας ποταμός έτρεχε δίπλα στις γραμμές για μια ώρα. Μετά εξαφανίστηκε.

Στο εστιατόριο το μεσημέρι, ο σερβιτόρος έφερε στην Πόλυ ένα μικρό πιάτο πελμένι με ξινή κρέμα, χωρίς να το ζητήσει. Είχε καταλάβει, τις τελευταίες τρεις μέρες, τι της άρεσε. Τα πελμένι ήταν με μοσχάρι. Η ξινή κρέμα ήταν πικάντικη. Το παράθυρο του εστιατορίου πλαισίωνε μια σειρά από σκοτεινούς λόφους στον ορίζοντα. Η τελευταία οροσειρά πριν τη θάλασσα.

Η γυναίκα στο διαμέρισμα της Πόλυ διάβαζε το ίδιο βιβλίο που διάβαζε κάθε βράδυ, αλλά τώρα ήταν στη μέση. Ο σαμοβάρις λειτουργούσε. Το τρένο έκανε τον ρυθμό του. Έξι μέρες από αυτό είχαν γίνει φυσιολογικές. Η Πόλυ παρατήρησε ότι είχε αρχίσει να νιώθει, με κάποιον ήσυχο τρόπο, ότι αυτό το τρένο ήταν το μέρος όπου ζούσε.