Jumapili ya Paella

Kila Jumapili kwa muda mrefu Inés alivyoweza kukumbuka, babu yake alikuwa akitengeneza paella. Sio aina ambayo watalii hula katika mikahawa ya bei nafuu kando ya ufuo, bali ile ya polepole, yenye mifupa na zafarani na sungura siku nzuri. Aliitengeneza kwenye uwanja juu ya moto wa kuni aliouwasha mwenyewe, hata sasa akiwa na umri wa miaka themanini na tatu.

Jumapili hii Inés alirudi nyumbani kutoka Madrid kumwona. Alikuwa mwembamba zaidi kuliko mara ya mwisho. Alitembea kwa uangalifu zaidi. Lakini alipofika kwenye uwanja, tayari alikuwa ameinama karibu na moto, akirekebisha kuni kwa fimbo ndefu ya chuma.

"Umechelewa," alisema, bila kugeuka. Alikuwa akisema hivi kila mara hata alipowahi.

Alipiga magoti karibu naye na kutazama sufuria. Mchele ulikuwa umeanza tu kunyonya mchuzi. Jikoni nyuma yao ilinukia vitunguu saumu na rosemary. Bibi yake alikuwa mahali fulani ndani, akipiga sahani mezani.

Alionyesha sufuria kwa fimbo yake. "Angalia hii. Usichanganye. Watu wanaochanganya paella hawaelewi paella."

Inés hakusogea kwa dakika thelathini. Alitazama mchele ukibadilika rangi, alitazama chini ya sufuria ikikauka na kuwa kahawia, alitazama babu yake akimtazama. Alipomaliza kuondoa sufuria kwenye moto, alitikisa kichwa mara moja. Hakuhitaji kusema chochote zaidi.