தன்னைத் திருத்தும் ஆசிரியர்

ஆறாவது காலை, கியாரா இருவருக்கும் காபி தயாரித்து, தொட்டியின் அருகிலுள்ள நாற்காலியில் அமர்ந்தாள். பாஸ்தா கண்ணாடியின் ஒரு மூலையில் தலைகீழாக தொங்கிக் கொண்டிருந்தது, அவளது உடலின் மணி மெதுவாக அதிர்ந்தது. அவளது கைகள் மெதுவாக மலராகச் சுற்றி மிதந்தன.

"நான் உனக்கு இன்னொரு விஷயத்தைச் சொல்ல விரும்புகிறேன்," கியாரா சொன்னாள், "அது மெதுவாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன், ஏனெனில் அது நான் அறிந்த ஆட்டுக்கடலையின் மிகவும் விசித்திரமான விஷயமாகும்."

பாலி விளிம்பில் அமர்ந்திருந்தாள்.

"ஆட்டுக்கடலைகள் தங்களின் RNA-வை நேரடியாகத் திருத்த முடியும்," கியாரா சொன்னாள். "அது அவர்கள் எப்போதும் செய்யும் ஒரு விஷயம். மற்ற எந்த விலங்கும் இதை ஆட்டுக்கடலை மற்றும் சில தொடர்புடைய செபலோபாட்கள் செய்யும் அளவுக்கு செய்யாது."

அவள் நின்றாள். அடுத்த பகுதி கவனமாக தேவைப்படும் என்று அவள் அறிந்தாள்.

DNA என்பது ஒரு விலங்கின் நீண்டகால வரைபடம். அது அதிகம் மாறாது. RNA என்பது வேலை செய்யும் நகல். செல்கள் DNA-யிலிருந்து RNA-வை உருவாக்கும், அது ஒரு புரதத்தை உருவாக்க வேண்டும் போது. பெரும்பாலான விலங்குகளில், RNA DNA-வைத் துல்லியமாகப் பொருந்தும்.

ஆட்டுக்கடலைகளில், RNA பொருந்தாது. RNA உருவாக்கப்படும் போது, செல்கள் அதில் சில பகுதிகளை மறுபதிப்பிக்கின்றன. இந்த திருத்தங்கள் பெரும்பாலும் நரம்பு அமைப்பை உருவாக்கும் ஜீனோமின் பகுதிகளில் நடக்கின்றன. குறிப்பாக, ஆட்டுக்கடலையின் நரம்பு அமைப்பு, இந்த திருத்தங்களுடன் தொடர்ந்து உருவாக்கப்பட்டு மறுபதிப்பிக்கப்படுகிறது.

"ஏன்?" கியாரா சொன்னாள், பாலி கேட்கும் முன். "நாங்கள் ஒரு கோட்பாடு வைத்துள்ளோம். RNA திருத்தம் மாற்றக்கூடியது. DNA மியூட்டேஷன் இல்லை. ஒரு ஆட்டுக்கடலை தண்ணீரின் வெப்பநிலை அல்லது அது சாப்பிடும் உணவின் வேதியியல் மீது தன் நரம்பு அமைப்பை சரிசெய்ய முடியும். அது தன் மூளை அமைப்பை உடனடியாக சரிசெய்ய முடியும். அதன் விலை என்னவென்றால், ஜீனோமின் நீண்டகால வரைபடம் அதிகம் மாறவில்லை. இனம் பல மில்லியன் ஆண்டுகளாக அதே DNA-வுடன் சிக்கிக் கொண்டுள்ளது. அவர்கள் குறுகியகால நெகிழ்வுத்தன்மைக்காக நீண்டகால நிலைமையை விட்டுவிட்டனர்."

பாலி பாஸ்தாவை மிதந்ததைப் பார்த்தாள். ஆட்டுக்கடலையின் உடல் மெதுவாக அதிர்ந்தது. கண்களின் அருகில் தோல் மென்மையான இளஞ்சிவப்பு மற்றும் பழுப்பு நிறங்களில் மாறியது.

"ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட ஆட்டுக்கடலையும்," கியாரா சொன்னாள், "நீயும் நானும் மற்ற கிளிகளும் இல்லாத விதத்தில், ஒருவருக்கொருவர் சிறிது மாறுபட்ட விலங்காக இருக்கின்றன. அதே DNA. ஆனால் வேலை செய்யும் இயந்திரம் ஒவ்வொரு வாழ்க்கையிலும் புதியதாக உருவாக்கப்படுகிறது, அந்த தண்ணீருக்கும் அந்த உணவுக்கும். அவர்கள் தனித்துவமான மூளைகள், பூமியில் மற்ற எந்த விலங்கும் இல்லாத விதத்தில்."

அவள் காபியை குடித்தாள்.

"அதுவே காரணம்," அவள் சொன்னாள், "இரண்டு ஆட்டுக்கடலைகளுக்கு ஒரே புதிர் கொடுக்கப்பட்டால், அதை முற்றிலும் மாறுபட்ட முறையில் தீர்க்க முடியும். பாஸ்தா புதிரை இரண்டு கைகளுடன் ஒத்துழைத்து தீர்த்தது. கடந்த ஆண்டு நமக்கு மற்றொரு ஆட்டுக்கடலை இருந்தது, அது மூன்று கைகளைப் பயன்படுத்தியது. மற்றொரு ஆட்டுக்கடலை ஒரு மணி நேரம் காத்திருந்து உடலுடன் நேராக சென்றது. அவர்கள் ஒரே பிரச்சினையை ஒரே மூளையுடன் தீர்க்கவில்லை. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தாங்கள் உருவாக்கிய மூளையுடன் அதைத் தீர்க்கிறார்கள்."

பாஸ்தாவின் கண் திறந்து மூடப்பட்டது. கைகள் மிதந்தன.

பாலி தன் மூளை பற்றி யோசித்தாள். அது நேரடியாகத் திருத்தப்படவில்லை. அது ஒருமுறை கட்டமைக்கப்பட்டது, பெரும்பாலான மூளைகள் கட்டமைக்கப்படும் விதத்தில், இப்போது அவளுடையது மட்டுமே. பாஸ்தாவின் நெகிழ்வுத்தன்மையை அவள் பொறாமைப்படவில்லை. ஆனால் பாஸ்தா போன்ற விலங்குகள் இருப்பதை அறிந்ததில் அவளுக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சி.

கியாரா எழுந்தாள். "நான் ஒரு மானியத்தை எழுத வேண்டும்," அவள் சொன்னாள். "நீ அவளுடன் காலை இருக்கலாம், நீ விரும்பினால்."

பாலி இருந்தாள்.