Ο Συντάκτης του Εαυτού του

Το έκτο πρωί, η Chiara έφτιαξε καφέ για τις δυο τους και κάθισε δίπλα στη δεξαμενή. Η Pasta κρεμόταν ανάποδα από μια γωνία του γυαλιού. Το σώμα της παλλόταν απαλά. Τα χέρια της αιωρούνταν γύρω της σαν ένα αργό λουλούδι.

"Υπάρχει κάτι ακόμα που θέλω να σου πω," είπε η Chiara, "και θέλω να το πω αργά, γιατί είναι το πιο παράξενο πράγμα για τα χταπόδια που ξέρω."

Η Polly κάθισε στην άκρη.

"Τα χταπόδια μπορούν να επεξεργάζονται το δικό τους RNA σε πραγματικό χρόνο," είπε η Chiara. "Κανένα άλλο ζώο δεν το κάνει αυτό με τον ίδιο ρυθμό."

Το DNA είναι το μακροπρόθεσμο σχέδιο ενός ζώου. Δεν αλλάζει πολύ κατά τη διάρκεια της ζωής. Το RNA είναι το αντίγραφο εργασίας. Το κύτταρο φτιάχνει RNA από το DNA όταν χρειάζεται να κατασκευάσει μια πρωτεΐνη. Στα περισσότερα ζώα, το RNA ταιριάζει ακριβώς με το DNA.

Στα χταπόδια, το RNA δεν ταιριάζει. Καθώς το RNA δημιουργείται, το κύτταρο ξαναγράφει μέρη του. Οι περισσότερες από αυτές τις αλλαγές συμβαίνουν στα μέρη που κατασκευάζουν το νευρικό σύστημα.

"Γιατί;" είπε η Chiara. "Η επεξεργασία του RNA είναι αναστρέψιμη. Η μετάλλαξη του DNA δεν είναι. Ένα χταπόδι μπορεί να προσαρμόσει το νευρικό του σύστημα ως απάντηση στη θερμοκρασία του νερού ή στη χημεία της τροφής του. Ρυθμίζει τον δικό του εγκέφαλο. Το κόστος είναι ότι το είδος δεν έχει μπορέσει να εξελιχθεί πολύ. Πλήρωσαν για βραχυπρόθεσμη ευελιξία με μακροπρόθεσμη σταθερότητα."

Η Pasta αιωρήθηκε. Το δέρμα της κοντά στα μάτια αναβόσβηνε σε απαλές ροζ και ανοιχτές καφέ αποχρώσεις.

"Κάθε μεμονωμένο χταπόδι," είπε η Chiara, "είναι ένα ελαφρώς διαφορετικό ζώο από κάθε άλλο, με έναν τρόπο που εσύ κι εγώ και άλλοι παπαγάλοι δεν είμαστε. Το ίδιο DNA, αλλά η λειτουργική μηχανή κατασκευάζεται φρέσκια, κάθε ζωή, για εκείνο το νερό και εκείνη την τροφή."

Η Polly σκέφτηκε τον δικό της εγκέφαλο. Είχε κατασκευαστεί μία φορά, όπως οι περισσότεροι εγκέφαλοι, και τώρα ήταν απλά δικός της. Δεν ζήλευε την ευελιξία της Pasta. Αλλά της άρεσε πολύ να ξέρει ότι ζώα σαν την Pasta υπήρχαν.